کارکرد تخیل در تقویم عینیت از منظر کانت
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 دانش آموخته فلسفه هنر دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
10.22091/jptr-pfk.2019.2502.1744چکیده
کارکرد تخیّل در تقویم عینیت از منظر کانت علی سلمانی* ׀ سعید حاج رشیدیان** تاریخ دریافت: 0۹/0۷/۱۳۹۶ | تاریخ پذیرش: ۲۵/۱۲/۱۳۹۷ چکیده کانت معتقد است که یکی از اساسیترین کارکردهای تخیّل، فراهم آوردن عینیت است. نقش تخیّل در تقویم عینیت هم شامل احکام متعیّن شناختی مربوط به فاهمه است و هم شامل احکام تأملی زیباییشناختی. او همواره تخیّل را در ارتباط با اموری همچون فاهمه و خودادراکی نفسانی و شهودهای محض، یا حسِّ مشترک و حکم تأملی قرار میدهد. تخیّل در ارتباط با دیگر قوای شناسایی همواره نقش محوری داشته است. این نقش را به سادگی میتوان امکان تقویم عینیت دانست. این نوشتار در گام نخست، به مسئلۀ چگونگی تأمین عینیت از سوی تخیّل در همکاریاش با فاهمه - در نقد عقل محض - خواهد پرداخت و سپس به این سؤال خواهد پرداخت که تخیّل چگونه در اتّحاد با حس مشترک و عمل تأمل مطرح شده در نقد قوۀ حکم فراهمآورندۀ مرجعی عینی برای آنهاست؛ به گونهای که بدون آن امکان اعتبار همگانی برای احکام ذوقی۔ زیباییشناختی از دست خواهد رفت. 🞕 سلمانی، علی. حاج رشیدیان، سعید. (۱۳۹۸). کارکرد تخیّل در تقویم عینیت از منظر کانت . فصلنامه پژوهشهای فلسفی۔کلامی. ۲۱ (۷۹) ۱۴۳۔۱۶۴. https://10.22091/jptr-pfk.2019.2502.1744