تأثیر سطوح مختلف شوری بر تغییرات هیستوپاتولوژیک بافت کلیه ماهی سیباس آسیایی(Lates calcarifer)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد شیلات، گروه شیلات و محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد، چهار محال بختیاری، ایران
2 استادیار، گروه شیلات و محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد، چهار محال بختیاری، ایران
3 دانشیار، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی ، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران
4 کارشناس، مرکز مطالعات دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران
5 دکتری تخصصی بافت شناسی، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2016.61628چکیده
این مطالعه با هدف ارزیابی بافت کلیه ماهی سی باس آسیایی (Lates calcarifer) در پاسخ به شوری آب انجام گرفت. برای این تحقیق، پس از 14 روز سازگاری در مخازن، 4 تیمار 15، 35 و 50 گرم در لیتر شوری و تیمار آب شیرین (تیمار شاهد) با سه تکرار در نظر گرفته شد. بدین منظور بچه ماهیان با میانگین وزنی 41/0±36/34 گرم برای مدت 30 روز مورد سنجش قرار گرفتند. 15 قطعه بچهماهی به صورت تصادفی در هر یک از 12 مخزن استوانهای فایبرگلاس 300 لیتری توزیع شدند. ماهیان روزانه 2 نوبت تا حد سیری با غذای پلت تغذیه شدند. جهت سازگاری ماهیان با تیمارهای مورد نظر، روزانه به میزان 3 گرم در لیتر شوری آب مخازن کم شد تا به شوریهای مورد نظر در تیمارها رسیدند. در پایان دورة تحقیق، نمونههای بافت کلیه جمع آوری شدند. در طول دوره آزمایش در میان تیمارها تلفات مشاهده نگردید. بررسیهای آسیب شناسی بافت کلیه در تمام تیمارها (به جز شوری 50 گرم در لیتر) برخی تغییرات از جمله هیپرتروفی و واکوئله شدن سلولهای اپیتلیال لولههای ادراری، کاهش فضای لومن و افزایش تجمع ملانوماکروفاژها، نفوذ گویچههای سفید خون و نکروز سلولهای اپیتلیال لولههای ادراری را نشان داد. به طور کلی، بر اساس نتایج به دست آمده در مطالعه حاضر، ماهی سی باس سازگاری خوبی در پاسخ به سطوح مختلف شوری بعد از 30 روز نشان داد. اما بطور کلی بیشترین اثرات بافتی متعلق به تیمار صفر و کمترین اثرات متعلق به شوری 35 درهزار بوده است. نتایج بدست آمده نشان داد که این گونه میتواند تغییرات شوری در دامنة آبهای لبشور و شوریهای معمول آب دریا را تحمل کند.