فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

یکی از مهم‌ترین عوامل تصمیم‌گیری در سرمایه‌گذاری، میزان ریسک و بازده دارایی‌‌های سرمایه‌ای است. انتخاب مجموعه‌ایی از دارایی‌‌های بهینه اغلب با تبادل بین ریسک و بازده صورت می‌گیرد، هر چه ریسک مجموعه دارایی‌ها بیشتر باشد بنابراین سرمایه‌گذاران انتظار دریافت بازده بالاتری خواهند داشت. منظور از بهینه سازی پرتفوی، انتخاب بهترین ترکیب از دارایی-هایی است که تا حد امکان بازده پرتفوی سرمایه‌گذاری حداکثر و ریسک آن حداقل شود، بنابراین می‌توان گفت: یکی از گام-‌های مهم در تشکیل پرتفوی، تعیین نسبت یا وزن بهینه‌ایی از دارایی‌هاست به گونه‌ایی که ریسک پرتفوی سرمایه‌گذاری کاهش یابد. این گام مهم از طریق انتخاب استراتژی مناسب صورت می‌گیرد. پژوهش حاضر به بررسی تخصیص بهینه دارایی-ها (سکه و سهام) با استفاده از متغیر‌های اقتصاد کلان می‌پردازد. هدف این پژوهش مقایسه عملکرد پرتفوی مبتنی بر پیش-بینی‌‌پذیری، با پرتفوی مبتنی بر استراتژی (1/N) است.نتایج حاصل شده از آزمون مقایسه‌ایی واریانس‌ها و نسبت شارپ نشان داده است استراتژی میانگین واریانس با ضریب ریسک‌گریزی معین (سه و پنج) در همه‌ی پنجره‌ها قادر به شکست استراتژی (1/N) است. دلیل عملکرد بهتر استراتژی میانگین واریانس این است که مبنای اساسی تصمیم‌گیری پیش‌بینی پذیری بازدهی دارایی‌ها است و وزن‌دهی هر دارایی در هر ماه بر مبنای حداکثر بازدهی پیش‌بینی شده صورت می‌گیرد.