متاورس و حقوق بین الملل
نویسندگان
1 استاد دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی، عضو وابسته فرهنگستان علوم
doi
10.22047/hsd.2024.483678.1032چکیده
پیشرفت های علمی در عرصه های مختلف ضمن فراهم کردن آسایش و رفاه بیشتر برای بشر، او را با چالش های فراوانی هم مواجه کرده و می کند. یکی از عرصه های پر شتاب پیشرفت های فناوری را می توان در فضای مجازی مشاهده نمود که هر روز شاهد نوآوری های شگفت انگیزی در آن هستیم. هنوز ابعاد مختلف هوش مصنوعی و توانایی های بالقوه آن به طور کامل مشخص نشده اند، متاورس یا "جهان واقعیت مجازی" که در واقع جهانی موازی با جهان واقعی است، سر بر آورده است. جهانی که در آن انسان از طریق ساخت آواتارها ( آدمک ها ) و در آینده نزدیک خود به صورت فیزیکی در آن کنشگری می کند و می تواند تقریباً هر آنچه را که اراده می کند، انجام دهد. اگرچه متاورس ره آوردهای مثبت زیادی در قلمروهای مختلف از جمله آموزشی، هنری، تجاری، تفریحی و ...... به ارمغان آورده است، معهذا علم حقوق را به طور کلی و حقوق بین الملل به عنوان نظام حقوقی حاکم بر جامعه بین المللی بین الدولی به طور خاص را با چالش های جدی مواجه کرده است. ماهیت سیال و فراملی این جهان موازی و تعدد کاربران آن که بالغ بر میلیون ها و بلکه میلیاردها اشخاص حقیقی و حقوقی و روبات ها هستند، این سوال را مطرح می کند که آیا می توان روابط در این جهان و مشکلات آن را با قواعد حقوق بین الملل جاری در جهان واقعی تنظیم و حل نمود؟