بررسی غلظتهای مختلف یونهای سدیم و پتاسیم بر شدت فعالیت آنزیم Na/K-ATPase و شاخصهای کیفی لارو در مراحل مختلف لاروی میگوی بزرگ آب شیرین (Macrobrachium rosenbergii)
نویسندگان
1 1. استادیار گروه مهندسی شیلات دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران
2 2. استاد گروه مهندسی شیلات دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jfisheries.2016.59846چکیده
در مراحل اولیة لاروی میگوی بزرگ آب شیرین دستگاه تنظیم اسمزی هنوز شکل نگرفته است و تنظیم اسمزی و یونی بدن عمدتاً مربوط به فعالیتهای آنزیم Na/K-ATPase با مصرف ATP می باشد. به همین دلیل در چرخة زیست طبیعی، مراحل لاروی باید در آبهای لبشور نزدیک مناطق مصبی با شرایط مشابه اسمزی ایزوتونیک بدن لارو با حداقل مصرف ATP و حداکثر بازماندگی سپری شود. این تحقیق با هدف بررسی تأثیر غلظتهای مختلف سدیم و پتاسیم در آب مرکز تکثیر، بر شدت فعالیت آنزیم Na/K-ATPase، شاخص کیفی لارو (LCI) و بازماندگی در مراحل 1، 4، 7 و 11 لاروی میگوی بزرگ آب شیرین انجام گردید. برای این تحقیق، از ترکیب پایة آب لبشور مصنوعی نیو (شوری 12 گرم در لیتر) استفاده شد و دو آزمایش در مخازن 100 لیتری با تراکم اولیة 200 لارو در لیتر انجام گردید. در آزمایش اول، چهار تیمار 100، 150، 200 و 250 میلیگرم در لیتر پتاسیم با استفاده از نمک کلرید پتاسیم و در آزمایش دوم، چهار تیمار 2000، 3000، 4000 و 5000 میلیگرم در لیتر سدیم با استفاده از نمک کلرید سدیم هر کدام با سه تکرار فراهم شد. بر اساس نتایج به دست آمده، کیفیت لارو میگوی بزرگ آب شیرین بر اساس شدت فعالیت آنزیم Na/K-ATPase شاخص بهتری نسبت به شاخص کیفی لارو و بازماندگی لاروها میباشد. نتایج نشان داد که شرایط ایزوتونیک و حداقل فعالیت آنزیم Na/K-ATPase در مراحل 1 و 4 لاروی و مراحل 7 و 11 لاروی به ترتیب 4000 و 3000 میلیگرم در لیتر سدیم و 150 میلیگرم درلیتر پتاسیم برای هر چهار مرحلة لاروی میباشد.