آموزههای حکمت مدیریتی در اندیشه سعدی مبتنی بر باب اول گلستان
نویسندگان
1 دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، ایران، تهران
2 دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، ایران، تهران
3 دانشجوی دکتری مدیریت تطبیقی و توسعه، دانشگاه علامه طباطبایی، ایران.
4 استاد دانشگاه علامه طباطبایی، دانشکده مدیریت و حسابداری، ایران
doi
10.22047/hsd.2024.484669.1034چکیده
ادبیات کهن فارسی، مملو از حکمتهای مدیریتی میباشد که متأسفانه قرنها مغفول مانده است. هدف این پژوهش شناخت مضامینِ باب اول گلستان سعدی، در زمینه حکمتهای مدیریتی است تا نشان داده شود که چه مقدار از این آموزهها فقط در این یک باب وجود دارد. جامعه این پژوهش، کلیت باب اول گلستان است. در این پژوهش که از نوع کیفی است، از روش توصیفی - تحلیلی و مبتنی بر تحلیل مضمون همۀ متن استفاده شده است. در نتیجه پارادایم این تحقیق، تفسیری – هرمنوتیکی بوده و جنبه اکتشافی دارد. پژوهش حاضر از نظر هدف، توسعهای - کاربردی و از حیث ماهیت توصیفی - تحلیلی میباشد. راهبرد این پژوهش، کتابخانهای است. این پژوهش بر اساس رویکرد لینکلن و گوبا، روایی سازی در بخش کیفی، به این صورت مورد بررسی قرار گرفته است که محقق با کمک یک گروه سه نفره، پس از پیدا کردن اولیه و نهایی مفاهیم و طبقهبندی آنها، مجدداً محتوا، طبقهبندی و کدگذاری را بازبینی نموده که در این راه، دیدگاه چندین نفر از متخصصان حوزه مدیریت و ادبیات را نیز همراه داشته است. در نهایت 671 مضمون در زمینه حکمت مدیریتی شناسایی شد که در یازده گروه اصلی طبقهبندی گردید و فراوانی هر کدام مشخص شد. در بخش نهایی نیز نمونههایی از این حکمتها بیان و به اجمال توضیح داده شده است. در بخش یافتهها و نتیجهگیری، به خوبی معلوم میشود که این ادعای محقق در مغفول ماندن این آموزهها در ادبیات کهن فارسی تا چه اندازه درست است و چرا باید به آن توجه کرد.