بررسی امکان جایگزینی نسبی تفالة میوة زیتون با برخی اقلام جیره در تغذیة ماهی قزلآلای رنگینکمان پرورشی (Oncorhynchus mykiss Walbaum, 1792)
نویسندگان
1 1. گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، صندوق پستی 1144، گیلان، ایران
2 1. گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، صندوق پستی 1144، گیلان، ایران
3 1. گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، صندوق پستی 1144، گیلان، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2016.59850چکیده
این تحقیق به منظور بررسی تأثیر استفاده از ضایعات حاصل از روغنکشی میوة زیتون بر ترکیبات شیمیایی بدن، شاخصهای رشد، فاکتورهای خونی و ارزیابی حسی ماهی قزلآلای رنگینکمان انجام پذیرفت. 6 نوع جیره غذائی شامل یک جیره شاهد (بدون تفاله زیتون) و 5 جیره حاوی 2، 4، 6، 8 و 10 درصد تفالة خشک و الک شده تجاری میوة زیتون تهیه شده و ماهیان با وزن متوسط 7/184 گرم در استخرهای مستطیلی شکل تغذیه شدند. هر تیمار از سه تکرار برخوردار بود. دبی متوسط آب 10 لیتر بر ثانیه و میزان دما و pH آب به ترتیب در طی دوره پرورش 3±10 درجه سانتی گراد و 9/7- 8/6 بوده است. ماهیها بر اساس میزان اشتها در سه نوبت در روز (ساعتهای 8، 12 و 18) بطور دستی تغذیه شدند. بررسی شاخصهای مختلف اعم از آنالیز لاشه، شاخصهای رشد و فاکتورهای خونی نشان داد که میتوان تا 8 درصد جیره توسط تفاله زیتون جایگزین شود و علیرغم اینکه در اکثر موارد تیمار 10 درصد نیز شرایط مشابهای داشته اما با بررسی برخی از شاخصهای خونی بهنظر میرسد که استفاده از تفاله زیتون تا 8 درصد ترکیب جیره مناسبترین میزان بکارگیری آن می باشد.