ارزیابی طرح تربیتی حلقههای صالحین؛ مورد مطالعه شهرستان دزفول
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته سیاستگذاری فرهنگی دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایران .
2 دانشیار و عضو هیئتعلمی گروه فقه و مبانی حقوق دانشکده الهیات و معارف اسلامی و ارشاد دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایران .
3 استادیار و عضو هیئتعلمی گروه ارتباطات و مطالعات فرهنگی دانشکده رفاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.30497/rc.2022.76185چکیده
پژوهش حاضر در پارادایم کیفی و با استفاده از روشهای مصاحبۀ عمیق نیمهساختیافته و تحلیل مضمون، به ارزیابی حلقههای صالحین شهرستان دزفول پرداخته است. پژوهش در سه محور کلی کودکان، نوجوانان و جوانان در دو زیرمحورِ برنامههای اجراشده و موانع اجرای برنامهها انجام گرفته است. نمونهای از این برنامهها و موانع در محور کودکان عبارتند از: برنامهها: داستانگویی متناسب با سن کودک، اخلاق نظری تشکیلاتی، جهتدهی به استعدادها؛ موانع: تأثیر منفی فضاهای بیرون از حلقه، وجود الگوهای نامناسب، کمبود نیروی انسانی سرگروه. همچنین نمونهای از برنامهها و موانع محور نوجوانان عبارتند از: برنامهها: کتابخوانی، ترسیم جبهه حق و باطل، تشکیلات درونحلقهای. موانع: تأثیر مخرب مدارس، نبود سازوکاری مطلوب برای جذب و تثبیت، دعوتنکردن افراد متخصص. در نهایت نمونهای از برنامهها و موانع محور جوانان عبارتند از: برنامهها: خودآگاهیبخشی به متربیان در مسیر رشد، برنامههای تشکیلاتی درون مساجد، دعوت اساتید به حلقهها. موانع: کمبود نیروی انسانی سرگروه، بیتوجهی نهادینهشده به تربیت تشکیلاتی، مشکلات شغلیـ معیشتی سرگروههای حلقههای جوانان؛ در نهایت میتوان به این نتیجه دست یافت که بهرغم اجرای بخش قابلتوجهی از برنامههای مذکور در اسناد بالادستی، حلقههای صالحین شهرستان دزفول با مشکلات متعددی در این مسیر روبهرو هستند که برای ادامۀ حرکت در مسیر سیاستگذاری این طرح، لازم است به رفع آنها پرداخته شود.
