کثرت گرایی فرهنگی و تأثیر آن بر نظام های تربیتی
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران
doi
10.22091/pfk.2019.2669.1785چکیده
کثرتگرایی فرهنگی، عمدتاً، در آمریکای شمالی و اروپا ظهور و گسترش یافته است و به تبع، دیگر کشورهای جهان نیز - به درجاتی - از آن تأثیر پذیرفتهاند. مهمترین مسئلهای که این تحقیق در صدد بررسی آن است، «کثرتگرایی فرهنگی و تأثیر آن بر نظامهای تربیتی» است. روش تحقیق، در بخشهای اولیه، توصیف و تحلیلِ مفاهیم اصلی، مانندِ فرهنگ، کثرتگرایی، کثرتگرایی فرهنگی و وحدتگرایی فرهنگی است و در بخشهای بعدی، بررسی تأثیر کثرتگرایی فرهنگی بر نظامهای تربیتی است که از طریق تحلیل، تفسیر و استنتاج مباحث انجام میشود. نتایج حاصل از تحقیق نشان میدهد که دو عامل اصلی سبب کثرتگرایی فرهنگی میشوند: نخست پدیدۀ مهاجرت که تنوّع قومی را بهوجود میآورد؛ این پدیده آثار مختلفی بر نظامهای تربیتی دارد که نمونهای از آن ظهور «تعلیم و تربیت چند فرهنگی» در برخی از جوامع امروزی است. عامل دیگر، کثرت دانشها، اندیشهها، گرایشها و سلیقههاست که پدیدهای پساساختارگرا و پسامدرنیستی است. اگر این نوع تکثرگرایی به رشد علمی و فرهنگی بیانجامد، سودمند است، امّا اگر به فردگرایی منجر شود و پایههای وحدت فرهنگی و وحدت رویه در اتحاذ تصمیمها و فعالیتها را متزلزل کند، به نفع عملکردهای علمی و فرهنگی - از جمله تعلیم و تربیت - نیست. واژگان کلیدی: کثرتگرایی فرهنگی، نظامهای آموزشی، فردگرایی، آموزش و پرورشِ چند فرهنگی