اثر سطوح مختلف نیاسین در جیره بر بافت شناسی کبد، روده و فعالیت برخی آنزیم های کبدی ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio
نویسندگان
1 2. استادیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران
2 1. کارشناسی ارشد رشته تکثیر و پرورش، گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران
3 2. استادیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران
4 2. استادیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2016.59855چکیده
در مطالعه حاضر تغذیه با سطوح مختلف نیاسین به منظور بررسی اثرات آن بر بافت شناسی کبد، روده و فعالیت برخی آنزیم های کبدی سرم ماهی کپور معمولی انجام گرفت. جیره گروه شاهد (جیره تجاری حاوی 30 میلی گرم نیاسین در کیلوگرم ) و 4 جیره آزمایشی اسپری شده توسط مقادیر مختلف نیاسین شامل 50، 70، 90، 110میلی گرم در کیلوگرم غذا آماده شد. برای این منظور ماهیان با میانگین وزن اولیه 35 گرم در 15 تانک 300 لیتری به تعداد 12 عدد در هر تانک به مقدار 3 بار در روز در حد سیری به مدت 50 روز تغذیه شدند. نتایج نشان داد با افزایش سطح نیاسین میزان فعالیت آنزیم های کبدی شامل آلانین آمینو ترانسفراز و آسپارتات آمینو ترانسفراز دارای کاهشی بدون اختلاف معنی دار بوده است (05/ 0P>). همچنین با افزایش سطوح نیاسین به طور معنی داری طول پرز روده افزایش یافت (05/ 0P<) که بیشترین مقدار آن 93/40 ±10/1208 میکرومتر در تیمار 90 میلی گرم نیاسین در کیلوگرم غذا در مقایسه با گروه شاهد42/34 ± 98/308 میکرومتر بود. از طرفی ضخامت پرز روده نیز به طور معنی داری کاهش یافت (05/ 0P<) که کمترین مقدار آن 05/1±49/49 میکرومتر در تیمار 90 میلی گرم نیاسین در کیلوگرم غذا در مقایسه با گروه شاهد 79/2±27/111 میکرومتر بود. بر اساس مطالعات مشاهده ای، مقدار واکوئل های چربی در روده و کبد با استفاده از سطوح مختلف نیاسین کاهش یافت و سلول های کبدی دارای ساختار نرمال بودند. لذا با توجه به نتایج استفاده از نیاسین به مقدار 90 میلی گرم در کیلوگرم غذا برای ماهی جوان کپور معمولی توصیه می شود.