عناصر محیطی و فردی تأثیرگذار بر احساس امنیت زنان در فضاهای عمومی شهری (مطالعه موردی: کلانشهر شیراز)

نویسندگان

1 مربی و عضو هیئت علمی گروه شهرسازی دانشگاه سلمان فارسی کازرون، کازرون، ایران

2 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری، گروه جغرافیا دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

3 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

4 مربی و عضو هیئت علمی گروه شهرسازی دانشگاه سلمان فارسی کازرون، کازرون، ایران

doi
چکیده

    توجه به نیازهای زنان در برنامه‌ریزی فضاهای عمومی مترادف با به رسمیت شناختن و دعوت آنان به حضور در این فضاها و در نهایت، اجتماع است که می­تواند بستری برای تأمین و امکان مشارکت زنان را در فعالیت­هایی اجتماعی فراهم کند. احساس ناامنی از جانب زنان در فضاهای شهری، مشارکت کامل آن‌ها را در اجتماع محدود می­کند و افزون بر آسیب­های روانی بر فرد، بر خانواده و جامعه نیز اثر می­گذارد. هدف این پژوهش، بررسی عناصر محیطی تاثیرگذار بر احساس امنیت زنان در فضاهای عمومی‌برخی مناطق شهر شیراز می­باشد. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی و نمونه­گیری در جامعه آماری 608810 نفری مناطق 1،4 و 5 شیراز است. نمونه آماری 245 نفری از زنان کاربر فضاهای عمومی داده­های پژوهش را تکمیل می­کنند. برای آنالیز داده­ها، 9 متغیر مستقل سن، اشتغال، تحصیلات، دسترسی و کیفیت کاربری، ویژگی­های روان­شناختی فضای عمومی، کیفیت کاربری ارضی، آلودگی محیطی فضای عمومی، الگوی طراحی فضای عمومی و عناصر محیطی فضای عمومی‌که همگی به گونه مستقیم بر مقدار احساس امنیت زنان تأثیرگذارند، در مدل تحلیل مسیر وارد شد. یافته­های تحلیل مسیر داده‌ها حاکیست در مجموع، بیش‌ترین تغییرات متغیر وابسته به اثر عامل کیفیت کاربری ارضی فضاهای عمومی شهر (271/0) مربوط می­شود.