فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ورود، فراگیری و دردسترس‌بودنِ شبکه‌های اجتماعی موجب بروز آسیب‏‌های متعددی به نوجوانان و جوانان و سبب بروز مشکلاتی در عرصه خانواده شده است. ین آسیب‏‌ها مستقیم بر نوجوانان و جوانان تأثیر می‏‌گذارند که از آن جمله می‏‌توان به کلاه‏برداری، هک، ارتباط با افراد ناسالم و ارتباط با جنس مخالف اشاره کرد. خانواده محلی امن برای تمام اعضاست که وظیفه دارد آسیب‏‌های شبکه‌‏های اجتماعی را به حداقل برساند. در موارد بسیاری، حفظ فرزندان از خطرات احتمالیِ این شبکه‌ها با رصد و کنترل آنان امکان‌پذیر است و این رصد و کنترلِ بدون اجازه، از مصادیق نقض حریم خصوصی فرزندان به شمار می‌‏رود. تفکر در مورد مرزبندیِ حریم خصوصی از یک‌‏سو و حفظ امنیت و آرامش خانواده ازسوی‌دیگر موجب شده است تا تعارضی میان این دو وظیفه یعنی حفظ امنیت و عدم ‎نقض حریم خصوصی ایجاد شود. این مقاله با روش توصیفی ـ‎ تحلیلی و با رجوع به منابع اصیل اسلامی در پی پاسخ به این پرسش است که آیا خانواده می‏‌تواند برای حفظ امنیت خود به سیستم کاربران نفوذ و اطلاعات و ارتباطات آن‌ها را رصد کند یا خیر؟ مقالۀ حاضر این یافته را به دنبال داشت که به ‎علت مصالح بیشتر (مصلحت اخروی و تعداد افراد)، مطابقت با اهدافِ اخلاقی و حفظ آبروی افراد، حفظ امنیت خانواده و خود کاربر اصل اخلاقی اَهَم است.