روابط نحوی و نحوۀ بازنمایی آن در زبان لری، گونۀ استان کهگیلویه و بویراحمد
نویسندگان
1 دانشآموختۀ دکتری زبانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22124/plid.2024.28178.1683چکیده
رابطۀ میان فعل و موضوعهای آن از روابط بنیادی در زبانهای بشری محسوب میشود. این رابطه در زبانهای مختلف به شیوههای متفاوتی شکل میگیرد و نقشهای دستوری متفاوتی ایجاد میکند. هدف مقالۀ حاضر، تعیین روابط نحوی و نظام حالت زبان لری، گونۀ استان کهگیلویه و بویراحمد است. روش مطالعه توصیفی- تحلیلی است و دادهها از طریق ایجاد پیکرۀ صوتی به دست آمدهاست؛ به دفعات، گفتوگوی افراد با گوشی تلفن همراه ضبط و پیکرۀ صوتی ایجاد و اطلاعات لازم از آن استخراج گردید. نتایج مطالعه نشان داد که روابط نحوی و معنایی این گونه، شامل رابطههای فاعلی، مفعولی، اضافی، ندایی، انواع مفعول حرف اضافهای و رابطۀ مکانی میشود. نظام حالت از نظر نحوی، چه موضوعهای واژگانی یا ضمیری، چه زمان و نمود فعل، گذشته و کامل یا غیرگذشته و ناقص، در ردۀ نظامهای فاعلی- مفعولی یا کامل مفعولی جای میگیرد؛ با این حال از لحاظ معنایی و در صرف اشتقاقی، ردی از نظام کُنایی- مطلق نشان میدهد.