پژوهشی در اصول و تکنیک‌های جراحی زنان و زایمان در دوره‌ی اسلامی (از قرن سوم تا دوازدهم هجری)

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد ، mahyar.shariatpanahi@mshdiau.ac.ir

doi
چکیده

دانش جراحی یکی از فرازهای مهم طب سنتی در دوره اسلامی است. با بررسی تألیفات در حوزه جراحی‌های زنان و زایمان، برخی اصول ثابت و رایج قابل ترسیم است که به صورت قوانین ثابت مورد پذیرش و استفاده اکثر جراحان بوده است. استخراج این اصول، اولین موضوع و بررسی تکنیک‌های جراحی زنان و زایمان نیز موضوع دوم این تحقیق است. روش پژوهش توصیفی‌ـ‌تطبیقی با تحلیل اطلاعات است. نتایج این تحقیق، مؤید این فرضیه است که جراحان در دوره اسلامی شناختی واضح و متمایز از انواع بیماری‌های زنان و زایمان داشته‌اند. اصل ابتدایی تشخیصِ افتراقی بوده است. تکنیک‌های جراحی نیز شامل قطع کردن و شکافتن بوده که در درمان بیماری‌های اندام‌های تناسلی همچون بواسیر و رتقاء، بیماری‌های کلیوی همچون سنگ مثانه، و زایمان همچون خروج جنین مرده و جفت استفاده می‌شده است. طیف گوناگونی از ابزارهای تخصصی از جمله سرشکن، لولب، قلاب و نیشتر نیز در این جراحی‌ها به ‌کار می‌رفته‌اند.