شجرهشناسی گونهای اویستر بالدار مرواریدساز (Pteria loveni; Bivalvia: Pteriidae) از نواحی زیر جزرومدی خلیج چابهار بر اساس توالی ژن COΙ
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، دانشکدة علوم دریایی، گروه زیست دریا.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، دانشکدة علوم دریایی،گروه زیست دریا.
3 کارشناس ارشد، ادارة دامپزشکی چابهار.
doi
10.22059/jfisheries.2015.57253چکیده
دوکفهایها دومین ردة بزرگ نرمتناناند که در سازگاری به انواع زیستگاههای دریایی و آب شیرین بسیار موفق بودهاند، از دریاهای نزدیک به قطب جنوب تا آبهای گرمسیری و از سواحل کمعمق تا نواحی عمیق پراکنش دارند. شجرهشناسی کمکهای قابل توجهی در مطالعات تطبیقی با ردیابی ژن گونة زنده و ارزیابی تکامل تاریخی آنها میکند. در این تحقیق گونهای از اویستر بالدار مرواریدساز از مناطق زیر جزرومدی خلیج چابهار به منظور بررسی توالی ژنی در سال 1392 جمعآوری شد. توالی نوکلئوتیدها در واحد 1 ژن سیتوکروم اکسیداز (COΙ) بررسی شد. توالی گونة مورد مطالعه با توالی 18 گونه متعلق به دو جنس از خانوادة Pteriidae موجود در بانک ژن مقایسه شد. روابط فیلوژنتیکی از طریق آنالیز Maximum Liklihood تجزیه و تحلیل شد. در این مطالعه تکتباری میان دو جنس مشهود است و نزدیکترین گونه از نظر توالی ژنی به گونة مورد مطالعه از ایران گونة Pteria loveni است که با 71% بوتاسترپ حمایت میشود. این اولین گزارش این گونه از سواحل جنوبی ایران است.