تأثیرات دفعات غذادهی در شاخص‌های رشد، تغذیه و ترکیبات بیوشیمیایی ماهی استرلیاد (Acipenser ruthenus

نویسندگان

1 . کارشناس ارشد، گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی

2 . دانشیار گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر

3 . استادیار گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر.

4 . استادیار گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر.

5 . دانشیار گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر

doi
10.22059/jfisheries.2015.57254
چکیده

مطالعة حاضر با هدف بررسی تأثیرات دفعات غذادهی مختلف در شاخص‌های رشد، تغذیه و ترکیبات بیوشیمیایی ماهی استرلیاد (ruthenusAcipenser) طراحی شده است. به این منظور تعداد 150 قطعه ماهی استرلیاد با متوسط وزن اولیة 1±50 گرم انتخاب و در 15 تانک تقسیم‌بندی شدند. ماهی‌ها 2 بار در روز (تیمار 1)، 3 بار در روز (تیمار 2)، 4 بار در روز (تیمار 3)، 5 بار در روز (تیمار 4) و 6 بار در روز (تیمار 5) به میزان 3 درصد وزن تر بدن به مدت 60 روز غذادهی شدند. نتایج نشان می‌دهد که اختلاف معنی‌داری (05/0P<) در شاخص‌های رشد با دفعات غذادهی مختلف به استثنای ضریب چاقی وجود دارد. بر اساس نتایج، بهترین میزان شاخص‌های رشد در تیمار 5 وعده غذادهی در روز مشاهده شد. ضریب تبدیل غذایی، بازده غذایی، درصد مصرف خالص پروتئین و چربی به طور معنی‌داری تحت تأثیر دفعات مختلف غذادهی قرار دارند. افزایش تعداد دفعات غذادهی تا 5 نوبت موجب بهبود شاخص‌های تغذیه‌ای در این گونه شد. مقایسة آماری ترکیبات بیوشیمیایی در دفعات غذادهی مختلف فقط اختلاف معنی‌داری (05/0P<) را در محتوای پروتئین و چربی خام بدن نشان داد. بنا بر نتایج این تحقیق می‌توان بیان کرد که بهترین نتایج در عملکرد رشد و تغذیه در تیمار 4 مشاهده شد، بنابراین برای تغذیة ماهی استرلیاد 5 وعده غذادهی در روز پیشنهاد می‌شود.