گذار از رفتار کنشی به پیشکنشی در کارراهه شغلی
نویسندگان
1 عضو هیات علمی و استادیار گروه مدیریت دولتی،واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ،ایران
doi
10.22047/hsd.2023.182091چکیده
سازمانهای امروزی بهصورت روزافزونی با محیطهای همراه با عدم اطمینان،پیچیدگی و پویایی مواجه هستند. این نیازهای محیطی سازمانها را ملزم میکند که با سرعت بیشتری در زمینه این تغییرات پیش بینی نشده،پرشتاب، و غیرقابل کنترل تصمیمگیری نمایند(چویون[1]،2021). بر این اساس، شیوه مدیریت سنتی در سازمانها که کارکنان بدون هیچ سوالی از ساختارهای سازمانی و فرایندهای آن اطاعت کنند دیگر مناسب این شرایط نیست و بجای آن باید شرایطی فراهم شود که در آن افراد بتوانند برای انجام فعالیتهای سازمانی در حوزه تصمیمگیری ها، خلق ایده، و شیوه های جدید نوآوری و ابتکار مشارکت داشته باشند. تحقیقات مؤسسه جهانی مک کنزی نشان داده است که کارکنان به منظور رقابت در شرایط آینده کاری، به مهارتهای خودرهبری مثل؛ جستجوی تغییرو نوآوری، مالکیت وقاطعیت در مواجهه با عدم اطمینان و ابهام در محیط و به عبارتی رفتار کاری پیشکنش نیاز دارند که اشاره به خودابتکاری،توجه به تغییر، فعال بودن،و آینده مدار بودن دارد(دوندی و کلیر،وپینر[2] ،2021 ).هدف این مقاله شناخت مفهوم پیشکنشی و زمینه های توسعه مسیر شغلی بر مبنای پیشکنشی است که با استفاده از روش فراترکیب به مطالعه و بررسی مقالات علمی مربوط به این حوزه پرداخته شده است تا چارچوبی برای مفهوم پیشکنشی مسیر شغلی در سازمانهای امروزی ارائه گردد. [1] Choyon[2] Dondi , kliar,painer