فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

برخی از انواعِ کلمه در زبان فارسی، مانندِ ضمایر مشترک گاه کاربردها و معانی متنوعی دارند که اغلب چندان توجهی به آنها نشده‌است. ازجملۀ این ضمایر در دیوان شرف‌الدین شفروه اصفهانی، شاعر زیسته در قرن ششم هجری، ضمیر مشترک «خود» است. این ضمیر ظاهرا از تکیه‌کلام‌های گفتاری این شاعر است که به زبان شعر وی نیز راه یافته‌است. معانی متنوع «خود»، کاربردهای آن و نقشی که در تصحیح متن دیوان دارد، قابل توجه است. در این مقاله، به معانی متنوع این ضمیر و نقش‌های آن می‌پردازیم و سپس نقش ضمیر «خود» را در تصحیح متن، به عنوانِ عنصری درون‌متنی، با ذکر نمونه‌هایی بررسی می‌کنیم.