تحلیل مقایسهای نمود در زبان فارسی گفتاری و نوشتاری معاصر
نویسندگان
1 استادیار گروه زبانشناسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22124/plid.2024.27581.1675چکیده
معمولا صرف فعل در زبانها با رمزگزاری سه نوع اطلاعات انجام میشود که عبارتاند از نمود، وجه، و زمان. هدف اصلی این مقاله طبقهبندی انواع نمود و یافتن تفاوتها و شباهتهای دو گونة نوشتاری و گفتاری فارسی با توجه به نظریات کروئگر، کامری و جکندوف است. دادههای پژوهش حاضر از میان جملاتی که نگارنده یا با آنها در بافت برخورد نموده یا از خلاصة قسمتهای 16-20 سریال تلویزیونی شهباز شنیده انتخاب شدهاند. علاوهبرآن نگارنده در صورت لزوم برای ارائه مثال بهعنوان گویشور بومی زبان فارسی از مثالهای خود استفاده کردهاست. نتایج تحقیق نشان داد که تحولی در زبان فارسی گفتاری معاصر رخ دادهاست. در گونه فارسی گفتاری نمود نقلی رو به اضمحلال است. بهجز این مورد و تفاوتهای واجی، تفاوت عمده دیگری بین وجود انواع گونههای نمود از جمله نمود کامل، نمود ناقص، نمود تقریبی و غیره در این دو گونه زبانی موجود نیست. در پایان تحلیل تازهای از طبقهبندی نمود بهصورت طیف نمود ارائه شدهاست.