اثربخشی آموزش تقویت مقابله زوجی بر مقابله زوجی، سبکهای حل تعارض، گفتگوی غیر مؤثر و امنیت صمیمانه در زوجها
نویسندگان
1 استاد دانشگاه شهید چمران اهواز، گروه روانشناسی
2 دانشیار دانشگاه شهید چمران اهواز، گروه مشاوره
3 دانشیار دانشگاه شهید چمران اهواز، گروه مشاوره
4 دانشجوی دکتری مشاوره دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
چکیده
هدف این پژوهش، تعیین اثربخشی آموزش تقویت مقابله زوجی بر مقابله زوجی، سبکهای حل تعارض، گفتگوی غیر مؤثر و امنیت صمیمانه در زوجها بود. روش این پژوهش نیمه تجربی از نوع پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری با گروه آزمایش و کنترل و جامعه آماری زوجهای مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اهواز در سال 1393 هستند که از بین آنها به روش نمونه گیری داوطلب- دردسترس و با استفاده از مصاحبه و ملاکهای ورود و خروج 30 زوج انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش (15 زوج) و کنترل (15 زوج) جای گرفتند. ابزارهای پژوهش عبارتاند از: پرسشنامهی مقابلهی زوجی بودنمن، پرسشنامه سبک حل تعارض، پرسشنامهی گفتگوی غیرموثر کوردک و پرسشنامه تجدید نظر شده امنیت صمیمانه کوردووا. دادهها با استفاده از بررسی میانگینها و روش تحلیل کوواریانس مورد تحلیل قرار گرفت. بر اساس یافتههای به دست آمده میتوان به این نتیجه دست یافت که آموزش تقویت مقابله زوجی توانسته است بر متغیرهای مقابله زوجی، سبکهای حل تعارض، گفتگوی غیر مؤثر و امنیت صمیمانه در زوجهای شرکت کننده اثر داشته باشد.