بررسی ارتباط علم (نظر) و عمل در حکمت اشراق سهروردی بر اساس مدل فلسفه به مثابه روش زندگی پییر آدو
نویسندگان
1 دانشیار گروه فلسفه دین دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری فلسفه تطبیقی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران
doi
10.22091/pfk.2018.1415.1462چکیده
پییر آدو (1922-2010م) فیلسوفِ فرانسوی معاصر، با ارائه مدلِ فلسفه به مثابه روشِ زندگی که حاصل سالها پژوهش او در زمینۀ فلسفۀ باستان است، پویایی و حیاتِ حقیقی فلسفه را در زندگیِ روزمرۀ فیلسوف نشان میدهد. در این مقاله با استفاده از این مدلِ فلسفی(فلسفه به مثابه روشِ زندگی) به بررسی رابطۀ علم (نظر) و عمل در حکمتِ اشراق خواهیم پرداخت. یکی از عناصر مهم در این مدلِ، گفتارِ فلسفی است. ارزشِ گفتار (فلسفۀ نظری) در مکاتبِ فلسفی، از نظرِ آدو در خدمتی است که به بهبودِ کیفیت زندگی و عملکرد و رفتارِ انسان میکند. سهروردی نیز به اهمیت حکمتِ نظری(بحثی) به عنوان مقدمه و راهنما در برگزیدن شیوۀ زندگی اشراقی تأکید میکند. به همین دلیل در این مقاله ابتدا به بررسی جایگاهِ گفتار (نظریههای فلسفی) در مکاتبِ فلسفیِ دورانِ باستان - با استفاده از مدلِ فلسفه به مثابه روشِ زندگی - میپردازیم تا تصویری واضح از ارتباط میانِ گفتار (نظر) و عمل در مکاتبِ فلسفی ارائه دهیم و در نهایت، بتوانیم دیدگاه آدو را نسبت به ارتباطِ میان گفتار (نظر) و عمل نشان دهیم. در پایان به بررسی اهمیتِ گفتار (نظر- حکمت بحثی) در حکمتِ اشراق سهروردی و کاربردِ آن - به عنوان مقدمهای ضروری برای ورود و انتخاب ِزندگیِ اشراقی و هدایت سالکِ اشراقی در مسیر زندگی و درکِ حکمتِ عملی و کسبِ آن - خواهیم پرداخت.
