بررسی جایگاه رسانه‌های جدید در سیاست‌های اعلامی و اجرایی وزارت آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران: مورد مطالعه فضای مجازی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت رسانه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

2 دانشیار و عضو هیئت‌ علمی دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق علیه‌السلام

3 استادیار گروه مدیریت رسانه، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

4 استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

doi
10.30497/rc.2021.75815
چکیده

رشد و گسترش فناوری‌های نوین ارتباطی و تأثیراتشان در قالب رسانه‌های جدید بر فرآیند تربیتی دانش آموزان به دغدغه­ای مهم برای خانواده­ها و سیاست‌گذاران فرهنگی - تربیتی کشور تبدیل‌شده است و ضرورت توجه به این مسئله را در سیاست‌های رسمی به‌ویژه سیاست‌های حوزه آموزش‌وپرورش آشکار می‌سازد.  پژوهش حاضر با استفاده از روش تحقیق کیفی (سند پژوهی و مصاحبه عمیق با مدیران آموزش‌وپرورش) باهدف احصاء سیاست‌های اعلامی و اجرایی آموزش‌وپرورش و همچنین مقایسه میان آن­ها در مواجهه با فضای مجازی به بررسی و توصیف وضعیت فعلی تعامل نهاد تعلیم و تربیت رسمی کشور با این رسانه­ پرداخته است.  از جمع‌بندی و گزینش اسناد مصوب و مرتبط سیاست‌های اعلامی، محورهای اصلی شامل: تجهیز سخت‌افزاری، تولید نرم‌افزاری و تولید دانش، آموزش فناوری اطلاعات، فرهنگ‌سازی درزمینه ی رسانه‌های جدید، پژوهش و مطالعات درزمینه‌ی فناوری اطلاعات، همکاری آموزش‌وپرورش با سایر نهادها و رویکرد سیاست‌گذارانه به رسانه‌های جدید استخراج شد. سیاست­های اجرایی نیز در سه محور کلی سیاستی، رویکردی- نگرشی، عملیاتی - اجرایی از مصاحبه عمیق با مدیران آموزش‌وپرورش استخراج شدند. درنهایت سیاست­های اعلامی و اجرایی، به‌منظور استخراج عمق تفاوت آنچه در اسناد مکتوب به تصویب می‌رسد و آنچه درصحنه عمل به اجرا درآمده است، بر اساس محورهای اصلی سیاستی، محورهای کارکردی، اصول هنجاری مورد مقایسه و تحلیل قرار گرفتند. بر اساس این مقایسه می‌توان نتیجه گرفت، شکاف‌های نگرشی و مفهومی عمیقی میان سیاست­های اعلامی نظام تعلیم و تربیت رسمی کشور و سیاست­های اجرایی آن در مواجهه با رسانه‌های جدید وجود دارد.