بررسی جایگاه رسانههای جدید در سیاستهای اعلامی و اجرایی وزارت آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران: مورد مطالعه فضای مجازی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت رسانه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
2 دانشیار و عضو هیئت علمی دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق علیهالسلام
3 استادیار گروه مدیریت رسانه، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
4 استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
doi
10.30497/rc.2021.75815چکیده
رشد و گسترش فناوریهای نوین ارتباطی و تأثیراتشان در قالب رسانههای جدید بر فرآیند تربیتی دانش آموزان به دغدغهای مهم برای خانوادهها و سیاستگذاران فرهنگی - تربیتی کشور تبدیلشده است و ضرورت توجه به این مسئله را در سیاستهای رسمی بهویژه سیاستهای حوزه آموزشوپرورش آشکار میسازد. پژوهش حاضر با استفاده از روش تحقیق کیفی (سند پژوهی و مصاحبه عمیق با مدیران آموزشوپرورش) باهدف احصاء سیاستهای اعلامی و اجرایی آموزشوپرورش و همچنین مقایسه میان آنها در مواجهه با فضای مجازی به بررسی و توصیف وضعیت فعلی تعامل نهاد تعلیم و تربیت رسمی کشور با این رسانه پرداخته است. از جمعبندی و گزینش اسناد مصوب و مرتبط سیاستهای اعلامی، محورهای اصلی شامل: تجهیز سختافزاری، تولید نرمافزاری و تولید دانش، آموزش فناوری اطلاعات، فرهنگسازی درزمینه ی رسانههای جدید، پژوهش و مطالعات درزمینهی فناوری اطلاعات، همکاری آموزشوپرورش با سایر نهادها و رویکرد سیاستگذارانه به رسانههای جدید استخراج شد. سیاستهای اجرایی نیز در سه محور کلی سیاستی، رویکردی- نگرشی، عملیاتی - اجرایی از مصاحبه عمیق با مدیران آموزشوپرورش استخراج شدند. درنهایت سیاستهای اعلامی و اجرایی، بهمنظور استخراج عمق تفاوت آنچه در اسناد مکتوب به تصویب میرسد و آنچه درصحنه عمل به اجرا درآمده است، بر اساس محورهای اصلی سیاستی، محورهای کارکردی، اصول هنجاری مورد مقایسه و تحلیل قرار گرفتند. بر اساس این مقایسه میتوان نتیجه گرفت، شکافهای نگرشی و مفهومی عمیقی میان سیاستهای اعلامی نظام تعلیم و تربیت رسمی کشور و سیاستهای اجرایی آن در مواجهه با رسانههای جدید وجود دارد.