تحلیلی بر اثرات متفاوت اجزای نقدینگی بر تورم و تولید در اقتصاد ایران: رویکرد همدوسی موجکی
نویسندگان
1 دکترای اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی
2 عضو پیوسته فرهنگستان علوم، استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22047/hsd.2022.182863چکیده
در تحلیل نقدینگی، درجه سیالیت (نقدینگی) عامل مهمی است که کیفیت و کارایی آن را شدیداً متأثر میسازد و لذا تمرکز بر روی مقدار و حجم نقدینگی بدون توجه به کیفیت آن میتواند گمراهکننده بوده و منجر به سیاستگذاری نامناسب شود. ازاینرو یکی از نکاتی که در مورد کیفیت پول قابلذکر است بررسی روند سهم پول و شبه پول از تغییرات نقدینگی و ارتباط آن با تولید و تورم طی سالهای اخیر است. بدین منظور مطالعه حاضر با استفاده از رویکرد تبدیل موجک پیوسته[1] پویاییهای رابطه علی میان اجزای نقدینگی و تورم را طی سالهای 1360 الی 1399 موردمطالعه قرار میدهد. نتایج نشان میدهند که: 1- در اقتصاد با تورم بالا، در فرکانس بالا (کوتاهمدت) تورم اثر بازخوردی بر رشد عرضه پول دارد همچنین یافتههای رابطهی مذکور حاکی از آن است که در فرکانسهای پـایین (بلندمدت) رابطه علی از رشد پول به تورم قویتر است.2- علیرغم اینکه در فرکانس بالا (کوتاهمدت) رابطه ناپایداری بین دو متغیر شبه پول و تورم مشهود است در فرکانس پایین (بلندمدت) رابطه علی باثبات و همفاز از تورم به رشد شبه پول قابلمشاهده است. بهبیاندیگر نتایج فوق این ایده را که تورم در ایران صرفاً یک پدیده پولی نیست و نقدینگی در اقتصـاد ایـران مطابق با نظریات اقتصاددانان پسا کینزی درونزاسـت را تقویت میکند. همچنین در این پژوهش در بررسی رابطه علی میان تأثیر نرخ رشد پول و شبه پول بر تغییرات تولید ناخالص داخلی طی سالهای 1367 الی 1399 نتایج بهدستآمده حاکی از آن است که در اقتصاد ایران افزایش سهم شبه پول از نقدینگی (با توجه به رابطه علی خلاف فاز میان متغیرهای مذکور در فرکانسهای مختلف) منجر به کاهش رشد سرمایهگذاری و رشد تولید در آینده میگردد و این در حالی است که افزایش سهم پول از نقدینگی با توجه به تحلیل همدوسی موجکی اثرات مثبتی را بر روی تغییرات تولید نشان میدهد. [1] Continuous Wavelet Transform