نسبت گونههای موسوم به تاتی خلخال با زبان تالشی
نویسندگان
1 مدرس دانشگاه فرهنگیان گیلان، رشت، ایران.
doi
10.22124/plid.2023.24827.1639چکیده
در مقالۀ پیشِ رو، گونههای زبانی بخش شاهرود خلخال را که در استان اردبیل در روستاهای اسکستان، شال، درو، کرین، کلور، گیلوان و لرد رایجاند و در محل به تاتی موسوماند با گویشهای سهگانۀ تالشی در چند سطح زبانشناختی به صورت همزمانی سنجیدهایم. این روستاها در غرب استان گیلان، آن سوی رشتهکوه تالش جای دارند. سنجش برپایۀ ویژگیهای آوایی، ساختواژی، نحوی و نیز واژگانی است. دادهها افزونبر پژوهش کتابخانههای از پژوهش میدانی نیز بهدست آمدهاست. گویشهای تاتی برغم اشتراک لفظی چنان تنوع و پراکندگی دارند که در بررسیهای همزمانی نمیتوان همة آنها را ذیل یک گروه یا زبان مشخص تعریف کرد. به همین خاطر زبانشناسان آنها را در دستههای مختلف طبقهبندی کرده، و در مواردی گویشهای تالشی را هم به آنها افزودهاند. هدف مقاله پاسخ به این سؤال است که آیا گونههای زبانی رایج در شاهرود خلخال ذیل گویشهای تالشی قابل تعریفاند یا گونههایی مستقلاند. براساس دادههای این مقاله زبان پنج روستا از هفت روستاهای بررسیشده در این مقاله؛ اسکستان، شال، درو، کلور و گیلوان را میتوان ذیل تالشی جنوبی در یک دسته قرار داد اما زبان دو روستای کرین و لرد تفاوتهایی با پنج روستای دیگر شاهرود و نیز تالشی جنوبی دارد.