فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در زبان فارسی همکردهای فعل مرکب یا بخش فعلی موجود در عبارت‌های فعلی، خودشان فعل‌های قاموسی ساده‌ای بوده‌اند که معمولا در این نقش جدید در معنای اصلی به‌کار نمی‌روند. این پژوهش به دنبال مشخص کردن این است که چه افعالی در زبان فارسی نو این روند را طی کرده‌اند و کدام دسته از آنها حضوری باثبات‌تر و کدام دسته گرایشی قوی‌تر داشته‌اند تا در ساخت‌های فعلی جدید نیز به شکلی زایا در این نقش حضور یابند. برای مشخص شدن این موضوع از یک معیار کمّی آماری به نام «ضریب تغییر» استفاده شده‌است. با استفاده از این معیار، رتبه‌بندی جدیدی برای این نوع افعال ترتیب داده شد که بازنمودی عددی از تغییر رفتار آنها را نشان می‌دهد. نتایج نشان می­‌دهد فعل «زدن» بیشترین تغییر رفتار را نشان می­‌دهد و بسیار به مشارکت در ساخت­های فعلی جدید تمایل نشان داده و فعل «داشتن» پایدارترین رفتار را داشته­‌است‌.