بررسی تغییرات شیمی بافتی دستگاه گوارش تاس ماهی ایرانی (Acipenser persicus) از مرحله هچ تا زمان رهاسازی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تهران
2 کارشناس مجتمع تکثیر و پرورش ماهیان خاویاری شهید رجایی، ساری
3 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تهران
4 . استاد گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تهران
5 دانشیار گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jfisheries.2015.55113چکیده
در این بررسی چگونگی تکامل هیستوشیمی دستگاه گوارش لارو ماهی قرهبرون (Acipenser persicus) از مرحلة یکروزگی تا 35روزگی (زمان انگشتقد) با استفاده از میکروسکوپ نوری انجام گرفت. لولة گوارش لارو تازهتفریخشده به صورت لولهای مستقیم و تمایزنیافته است که از دهان به سمت مخرج کشیده شده است. هفت روز پس از تفریخ لولة گوارش کمی تمایز یافته و ترشحات اندکی به علت حضور سلولهای جامیشکل در اپیتلیوم دهان، حلق و مری دیده شد. در این مرحله لایة نازکی از ترکیبات موکوپلیساکاریدی خنثی سطح اپیتلیوم لولة گوارشی را پوشاند. با شروع تغذیة فعال (نه روز پس از تفریخ) دستگاه گوارش مانند بالغان به دهان، حلق، مری، معده (غدهای و غیر غدهای)، رودة ابتدایی، میانی و انتهایی تمایز یافت. ترکیبات پروتئینی بهویژه در چینهای مخاطی مری و معده دیده شد که با گذشت زمان همراه با افزایش فعالیت آنزیمی معده و روده این حالت ناپدید شد. نتایج این بررسی نشان داد که تکامل آنتوژنی دستگاه گوارش ماهی قرهبرون مشابه با دیگر گونههای ماهیان خاویاری است.
