تأثیر سطوح مختلف پربیوتیک مانان الیگوساکارید در جیره غذایی بر برخی پیراسنجه های هماتولوژیک و بیوشیمی سرم خون بچه ماهیان قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شیلات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
2 گروه شیلات، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران
3 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد آزادشهر، عضو باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، آزادشهر، ایران
4 گروه شیلات، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل، بابل، ایران
5 دانشجوی دکتری شیلات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2015.55112چکیده
پژوهش حاضر به منظور ارزیابی تأثیر سطوح مختلف پربیوتیک مانان الیگوساکارید (® MOS; activeMOS) در سطوح صفر (شاهد)، 1، 5/2 و 4 گرم پربیوتیک مانان الیگوساکارید به ازای هر کیلوگرم جیره و در 3 تکرار بر برخی پیراسنجههای هماتولوژیک و بیوشیمی سرم خون بچهماهیان قزلآلای رنگینکمان (Oncorhynchusmykiss) پس از 60 روز پرورش انجام گرفت. خونگیری با قطع ساقة دمی از 36 قطعه ماهی به ظاهر سالم در انتهای دورة پرورش به عمل آمد و نتایج با استفاده از آنالیز رگرسیون و ضریب همبستگی تجزیه و تحلیل شد. بر اساس نتایج، تفاوت معنیداری در میزان فعالیت آنزیمهای سرم خون در تیمارهای آزمایشی، که تحت تأثیر سطوح متفاوت پربیوتیک مانان الیگوساکارید بودند، در مقایسه با گروه شاهد مشاهده نشد. همچنین، اضافهکردن مانان الیگوساکارید به جیره منجر به تفاوت معنیداری در میزان گلوکز، کلسترول، تریگلیسرید، اسید اوریک، پروتئین تام و بیلیروبین نشد، اما جمعیت گلبول سفید در جیرة حاوی 1 گرم بر کیلوگرم مانان الیگوساکارید از افزایش معنیداری نسبت به سایر تیمارها برخوردار بود. بیشترین میزان هماتوکریت، هموگلوبین و لنفوسیت بدون هیچگونه تفاوت معنیداری در تیمار 1 گرم بر کیلوگرم مانان الیگوساکارید تعیین شد. نتایج مطالعة حاضر نشان میدهد که استفاده از این پربیوتیک در سطح 1 گرم بر کیلوگرم جیره میتواند تأثیرات مثبتی در فاکتورهای خونی بچهماهی قزلآلای رنگینکمان داشته باشد.
