گذری بر خوانش امنیت غذایی پایدار از منظر ذینفعان در نظام خانهباغی (مطالعه موردی: خانهباغ در شهر زنجان)
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 4697-19395، تهران، ایران.
2 گروه جغرافیا، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
4 گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22126/ges.2023.8469.2598چکیده
غذا به یکی از برجستهترین ویژگیهای دگرگونی مصرف غذا در پسزمینه شهرنشینی سریع در دنیا تبدیلشده است. با این رویکرد نوشتار حاضر میکوشد امنیت تولید غذا در نظام خانهباغی در شهر ایرانی را مورد مداقه قرار دهد، امری که کیفیت عرضه و تقاضای آن میتواند حیات جامعه را در جهت پایداری تهدید یا تضمین نماید. تحقیق حاضر ازلحاظ هدف، کاربردی و به لحاظ روش از نوع توصیفی - تحلیلی است. پژوهش حاضر به لحاظ قلمرو زمانی مقطعی (تیر 1401) بوده است. جامعه آماری شامل ذینفعان (مالکین) خانهباغ بودهاند. حجم نمونه نیز باتوجهبه هدف از 35 خانوار (بنا بر شرایط همکاری) بوده است. در این تحقیق شاخصههای تحقیق با استفاده از نرمافزارهای SPSS و SMART PLS مورد ارزیابی قرار گرفتهاند. نتایج تحلیل مسیر نشان میدهد بازاریابی و فروش کمتر کارآمد محصولات کشاورزی از محدودیتهای فراروی ذینفعان خانهباغها میباشند. باتوجهبه اهرم توان مالی خانوار ترویج تولید محوری در کنار تفریح از طریق تغییر مدیریت منفرد قطعات به مدیریت واحد و بهصورت مشاع بهمنظور افزایش تولید، کشت تکمحصولی در جهت استفادة اقتصادیتر از خانهباغ (مثال فقط سیب یا فقط انگور)؛ استفاده از توانمندیهای فارغالتحصیلان کشاورزی از طریق استفاده از دانش و مهارت متخصصین کشاورزی در جهت سودآور نمودن این باغات، بهرهگیری از مهندسین آب در جهت اجرای صحیح سیستمهای آبیاری تحتفشار در جهت کاهش هدررفت آب برخی راهکارهای پیشنهادی تحقیق در جهت امنیت غذایی خانهباغها میباشند. همچنین راهبردهــای رفتــاری، بهویژه بــه دلیــل ســاخت ســنتی کشــاورزی ایــران، میتواند زمینههای مشــارکت بیشــتر کشاورزان را در بروز رفتارهای مشارکتجویانه نظیـر رفتـار حفاظـــت از آبوخاک به وجود آورد.