تبیین و تحلیل سطوح ارتباطی قرآن کریم و ترسیم مدل ارتباطی آن بهمثابه یک فرایند ارتباطی
نویسندگان
1 دانشیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه تربیت مدرس
2 استادیار معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق(ع)
3 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه تربیت مدرس
4 دانشیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.30497/rc.2021.75638چکیده
ا وجود همه پژوهشهای میانرشتهای صورتگرفته میان دین و علوم ارتباطات، پژوهشهای اندکی قرآن کریم را بهعنوان یک پدیده ارتباطی موردمطالعه قرار دادهاند و در میان آنها هیچکدام به تبیین، تحلیل و ترسیم مدل ارتباطی قرآن کریم نپرداختهاند. نظر به اهمیت این مسئله و در راستای اسلامیسازی علومانسانی، در این پژوهش تلاش شده تا سطوح مختلف ارتباطی قرآن کریم، تبیین و تحلیل و مدل جامع فرایند ارتباطی قرآن کریم بر مبنای آن ترسیم شود. برای نیل به این هدف، در جمعآوری اطلاعات از روش کتابخانهای و در پردازش از روش تحقیق استنطاقی استفاده شده است به این معنی که در آن، نظریات و دستاوردهای بشری بدون تحمیل بر قرآن بر آیات قرآن عرضه شده و طی چند مرحله، نظریه قرآن در مورد آن مسئله استخراج و تنظیم میگردد. در این پژوهش، علاوه بر تبیین سطوح ارتباطی قرآن و عناصر ارتباطی دخیل در هر سطح و نیز ترسیم مدل ارتباطی سه مرحلهای قرآن بر مبنای آن، مشخص گردید که اولاً سطوح ارتباطی قرآن عبارتنداز: سطح ارتباط وحیانی (ارتباط میانفردی)، قرآن شفاهی (ارتباط گروهی و اجتماعی)، قرآن مکتوب (ارتباطجمعی و رسانهای). ثانیاً برخلاف تصور مشهور، فرایند ارتباطی قرآن کریم در همه سطوح یک فرایند دوسویه و فراگردی است. ثالثاً قرآن کریم طی یک فرایند دقیق و برنامهریزی شده از یک ارتباط بین فردی به یک رسانه فراگیر جمعی تبدیل شده است.