مدیریت دولتی رفتاری؛ نظریه ای جدید در مدیریت دولتی
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی(نویسنده مسئول)
2 دانشجوی دکتری رشته مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22047/hsd.2022.182835چکیده
جنبش مدیریت دولتی رفتاری[1] تلاشی نوین در روند تکاملی دانش مدیریت دولتی است که می توانند افق های تازه ای را پیش روی پژوهشگران و دانشجویان مدیریت دولتی بگشاید. مطالعات رفتاری با تاکید بر سطح "خرد" می توانند غفلت زدگی احتمالی پژوهشگران و نظریه پردازان مدیریت دولتی را عیان سازد و آن ها را از تمرکز بیش از اندازه بر سطح کلان (رویکردهای سیاسی- اجتماعی و مدنی) به تمرکز متعادل و متوازن میان سطوح خرد، کلان و حتی "میانه" هدایت نماید. عمده تحولات علمی و پیدایش دانش های جدید در قرن بیستم نتیجه رویکردهای میان رشته ای بوده است که در نتیجه ملاقات حوزه های مختلف با یکدیگر به تولد علوم جدید منجر شده است. مدیریت دولتی نیز به عنوان یک حوزه علمی میان رشته ای خود محصول چنین تحولی بوده است. مدیریت دولتی رفتاری تلاشی است برای ورود بیشتر، عمیق تر و روش مند نظریه های روانشناسی و علوم رفتاری به مطالعات مدیریت دولتی طوریکه تنگناهای فعلی ناشی از متوقف بودن در سطح کلان را مرتفع نماید. مقاله به شیوه تحلیلی، استدلالی و مرور تئوریک به رشته تحریر در آمده و به دنبال گشودن افق و زاویه دیدی متفاوت در حوزه دانش مدیریت دولتی به طور خاص و علوم اجتماعی به طور عام است. [1] Behavioral Public Administration (BPA)
