تأثیر جایگزینی زودهنگام غذای زنده با غذای خشک بر عملکرد لارو ماهی صبیتی (Sparidentex hasta)
نویسندگان
1 دانشجوی گروه شیلات دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران
2 استاد گروه بیوشیمی مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک دانشگاه تهران
3 دانشیارگروه شیلات دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران
4 دانشیارگروه شیلات دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران
5 دکتری شیلات سازمان شیلات استان هرمزگان، بندرعباس
doi
10.22059/jfisheries.2015.55122چکیده
در این مطالعه امکان جایگزینی زودهنگام غذای زنده با خشک از روز 25 (تیمار شاهد) به روز 18 (تیمار زودهنگام) پس از تفریخ و تأثیر آن در شاخصهای رشد، نرخ بقا و کیفیت لارو ماهی صبیتی (Sparidentex hasta) بررسی شده است. برای اندازهگیری نرخ رشد تا پیش از آغاز آزمایش، نمونهبرداری از لاروها در روزهای 0، 2، 4، 10، 14، 16 و 18 و بعد از آن در روزهای 25، 32 و 39 و برای نرخ بقا و همجنسخواری و کیفیت لارو در روز 39 پس از تفریخ صورت گرفت. نتایج نشان داد با آنکه نرخ رشد ویژه در فاصلة آغاز جایگزینی غذا تا انتهای دورة پرورش در تیمار شاهد نسبت به زودهنگام به شکل معنیداری (05/0> p) بیشتر است، اما در کل دورة پرورش بین دو تیمار تفاوت معنیداری (05/0< p) ندارد. نرخ رشد نسبی در تیمار شاهد با روندی یکسان، ولی در تیمار زودهنگام با روند افزایشی معنیدار (05/0> p) پیش میرود. جایگزینی زودهنگام تأثیر معنیداری در نرخ بقا و همجنسخواری و کیفیت لاروها نداشت (05/0< p). این نتایج بیانگر امکان جایگزینی غذای زنده با خشک در لارو ماهی صبیتی از روز هجدهم پس از تفریخ بدون کاهش در نرخ رشد ویژه، نرخ بقا و کیفیت لارو است که برای پرورشدهنده نیز اقتصادیتر است.