اطلس زبانی استان بوشهر و تعیین مرز همگویی واژگانی
نویسندگان
1 دانشیار گروه مترجمی زبان انگلیسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران
2 استادیار گروه زبانشناسی و زبانهای خارجی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه زبانشناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران
doi
10.22124/plid.2023.22717.1612چکیده
هدف از پژوهش حاضر، ترسیم اولین اطلس زبانی استان بوشهر است. اطلس زبانی مجموعهای از نقشههاست که برای تعیین محدودیتهای زبانی روی پهنۀ جغرافیا تدوین میشود. دادههای این پژوهش، براساس پرسشنامة اطلس ملی زبانی ایران (پرمون، 1385) که حاوی 105 واژه و 36 جملهاست و نیز، مصاحبه با گویشوران حدود 500 روستای استان بوشهر جمعآوری شدهاست. در ابتدا، مصاحبهها براساس حروف آوانگاری بینالمللی (I.P.A.) آوانویسی و تجزیه و تحلیل شد. همچنین سعی گردید واژگانی که بیشترین و کمترین تنوع گویشی را در میان گویشهای استان بوشهر دارند، ترسیم شود. در این پژوهش تنوعات گویشی هر واژه و جمله بر روی نقشههای استان بوشهر به صورت گرافیکی و با رنگهای مختلف قابل مشاهده است. در پایان به بررسی و تحلیل تنوعات گویشی استان بوشهر پرداخته شده و سپس به تبیین و توجیه علمی این اتفاقات زبانی پرداخته شدهاست.