مقایسه کنش های گفتاری درخواست و عذرخواهی در تعاملات دانشجویان یک زبانه فارسی و دوزبانه ترکی – فارسی

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد زبان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات فارس، مرودشت، ایران.

2 استادیار گروه زبان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات فارس، مرودشت، ایران.

doi
10.22124/plid.2023.23116.1616
چکیده

یافته‌هایاین تحقیق در واکنش عذرخواهی در گروه یک‌زبانه و دوزبانه نشان می‌دهد بیشترین پاسخ‌ها به­صورت مستقیم است. البته با بررسی تفاوت میانگین تعاملات براساس یک‌زبانه و دوزبانه بودن، تفاوت معناداری بین این دو گروه وجود دارد. در واکنش درخواستی در گروه یک‌زبانه و دوزبانه، بیشترین پاسخ‌ها به‌صورت مستقیم است. ازطرف­دیگر، با بررسی تفاوت میانگین کنش‌های گفتاری براساس یک‌زبانه یا دوزبانه بودن تفاوت معناداری بین این دو گروه وجود دارد. به‌طورکلی می­توان گفت که واکنش‌های درخواستی در زمینۀ پذیرش یا رد درخواست، در افراد یک‌زبانه بیشتر است. درجۀ سختی در واکنش درخواست در گروه دوزبانه و یک‌زبانه نشان می‌دهد که در درجۀ سختی کنش‌ها و درجۀ سختی، ترک­زبان‌ها بیشترین میانگین را دارند و احتمال کنش درخواستی در گفتار افراد فارسی­زبان با تفاوت اندکی، بیشتر است. ترک‌زبانان به دلیل طبقۀ اجتماعی و میزان آشنایی در نحوۀ اجرای کنش‌ها با یکدیگر متفاوت­اند. میزان آشنایی‌ها در ترک‌زبانان کمتر از فارسی­زبانان است. در متغیرهای غیرزبانی بیشترین کاربرد درخواست غیرمستقیم در فارسی‎زبانان به‌صورت حرکت کمکی و کاهش­دهندۀ اجبار جهت انجام درخواست است  اما در ترک‌زبان‌ها قیاس و کاهش­دهندۀ اجبار درخواست، بیشتر است. همچنین فارسی‎زبان نسبت‌به ترک‌زبان‌ها بیشتر درخواست‌ها را قبول می‌کنند.