مقایسه کنش های گفتاری درخواست و عذرخواهی در تعاملات دانشجویان یک زبانه فارسی و دوزبانه ترکی – فارسی
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد زبانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات فارس، مرودشت، ایران.
2 استادیار گروه زبانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات فارس، مرودشت، ایران.
doi
10.22124/plid.2023.23116.1616چکیده
یافتههایاین تحقیق در واکنش عذرخواهی در گروه یکزبانه و دوزبانه نشان میدهد بیشترین پاسخها بهصورت مستقیم است. البته با بررسی تفاوت میانگین تعاملات براساس یکزبانه و دوزبانه بودن، تفاوت معناداری بین این دو گروه وجود دارد. در واکنش درخواستی در گروه یکزبانه و دوزبانه، بیشترین پاسخها بهصورت مستقیم است. ازطرفدیگر، با بررسی تفاوت میانگین کنشهای گفتاری براساس یکزبانه یا دوزبانه بودن تفاوت معناداری بین این دو گروه وجود دارد. بهطورکلی میتوان گفت که واکنشهای درخواستی در زمینۀ پذیرش یا رد درخواست، در افراد یکزبانه بیشتر است. درجۀ سختی در واکنش درخواست در گروه دوزبانه و یکزبانه نشان میدهد که در درجۀ سختی کنشها و درجۀ سختی، ترکزبانها بیشترین میانگین را دارند و احتمال کنش درخواستی در گفتار افراد فارسیزبان با تفاوت اندکی، بیشتر است. ترکزبانان به دلیل طبقۀ اجتماعی و میزان آشنایی در نحوۀ اجرای کنشها با یکدیگر متفاوتاند. میزان آشناییها در ترکزبانان کمتر از فارسیزبانان است. در متغیرهای غیرزبانی بیشترین کاربرد درخواست غیرمستقیم در فارسیزبانان بهصورت حرکت کمکی و کاهشدهندۀ اجبار جهت انجام درخواست است اما در ترکزبانها قیاس و کاهشدهندۀ اجبار درخواست، بیشتر است. همچنین فارسیزبان نسبتبه ترکزبانها بیشتر درخواستها را قبول میکنند.