واکاوی نقش سازمانهای مردم نهاد (سمنها) در بازاحیا و پایداری مناطق زلزلهزده استان کرمانشاه
نویسندگان
1 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
4 گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
5 گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22126/ges.2022.7537.2507چکیده
زلزله یکی از انواع بحرانهای طبیعی است که در طول تاریخ در ابعاد مختلف آسیبهای فراوانی را به جوامع تحتتأثیر خود وارد کرده است، در این راستا سمنها در صورت برنامهریزی صحیح میتوانند در کنار سازمانهای دولتی نقش مؤثری را در راستای بهحداقلرساندن این آسیبها و دستیابی به حداکثر بازاحیا و پایداری این جوامع ایفا نمایند. هدف کلی از انجام این پژوهش واکاوی نقش سازمانهای مردمنهاد (سمنها) در بازاحیا و پایداری مناطق زلزلهزده استان کرمانشاه است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با بهکارگیری روش تحلیل محتوا جهتدار انجام پذیرفت. جامعه موردمطالعه این پژوهش شامل اعضا سازمانهای مردمنهاد فعال در مناطق زلزلهزده استان کرمانشاه بودند. برای انتخاب مصاحبهشوندگان از نمونهگیری هدفمند از نوع گلوله برفی استفاده شد. نمونهگیری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه داشت یعنی تا زمانی که داده جدیدی یافت نشد. در این تحقیق از طریق مصاحبه با ۳۸ نمونه از جامعه مذکور، اشباع نظری حاصل شد. جمعآوری دادهها از طریق مصاحبه، مشاهده و یادداشتبرداری میدانی، بررسی اسناد و مدارک یا اغلب ترکیبی از این روشها صورت گرفت. قابلیت اعتماد از طریق فن مثلثسازی حاصل شد. یافتهها نشان میدهند که فعالیت عمده سمنها در مناطق زلزلهزده در زمینههای نیازسنجی و اطلاعرسانی، جمعآوری و توزیع کالاهای موردنیاز، ارائه خدمات پزشکی، ارائه مشاورههای روحی - روانی، ارائه خدمات به کودکان، ارائه خدمات به زنان، ارائه خدمات در زمینه اسکان، ارائه خدمات بهداشتی، ارائه خدمات زیستمحیطی، ارائه خدمات اجتماعی و ارائه خدمات در زمینه ادامه تحصیل بود. نتایج نشان میدهند که سمنها در بازاحیا و پایداری مناطق زلزلهزده نقش بسزایی داشتهاند و در صورت برنامهریزی و سیاستگذاری صحیح میتوان از مشارکت حداکثری سمنهای فعال بهعنوان بازوهای پرتوان در بازسازی و پایداری مناطق آسیبدیده در بحرانهای آینده بهره برد. در پایان نیز بر اساس یافتهها پیشنهادهای کاربردی نیز ارائه شد.