تحلیل ریزنحوبنیان حروف اضافۀ فضایی در زبان تاتی
نویسندگان
1 استادیار زبانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22124/plid.2022.21602.1590چکیده
پژوهش حاضر به شیوة تحلیلی-توصیفی به بررسی حروفاضافۀ فضایی در زبان تاتی براساس رویکرد ریزنحو میپردازد. در این رویکرد، گرههای پایانی در ساختهای نحوی کوچکتر و ریزتر از یک تکواژ هستند و به عبارتی، چندین پایانه میتواند با یک تکواژ در نمودار درختی نمایانده شود. تاتی زبانی پساضافهای است. حروفاضافۀ فضایی به دو دسته تقسیم میشود، حروفاضافة واژگانی با گروه جزءمحوری نمایانده میشود و حروفاضافة نقشی در دو هستة مکان و مسیر قرار میگیرد. براساس رویکرد ریزنحو، تجزیۀ گروه حرفاضافهای به صورت] گذر]مبدأ] مقصد] مکان]جزءمحوری]گروهحالت]گروهحرفتعریف[[[[[[[[ انجام میگیرد. در این زبان مسیرنمای مقصد در اکثر موارد نمود آوایی ندارد. برهمیناساس، فعل حرکتی مؤلفة ]+جهتی[ را به هستۀ مقصد اعطا میکند و تکواژی که هستۀ فعل را واژگانی میکند درواقع هستۀ مقصد را نیز واژگانی میکند. مکاننما، مسیرنمای مبدأ و گذر با پساضافۀ -a (da) صورتبندی میشود. یکی از اصول ریزنحو، اصل فرامجموعه است که بیانکنندۀ وجود همتابینی در تکواژهاست. الگوی همتابینی در این زبان به صورت «مقصد≠ مکان= مبدأ= گذر» و از جمله الگوهایی است که در میان زبانهای دنیا نادر است.
