بومی سازی الگوی شهر اکولوژیک پایداربر مبنای استانداردEC و IES ( مطالعه موردی: شهردُرچه)
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
2 گروه جغرافیا، مرکز تحقیقات گردشگری، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران.
3 گروه جغرافیا، مرکز تحقیقات گردشگری، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران.
4 گروه جغرافیا، مرکز تحقیقات گردشگری، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
doi
10.22126/ges.2022.7571.2510چکیده
امروزه چالشهای زیستمحیطی و زیرساختهای شهری بهعنوان موضوع مهمی برای برنامهریزان شهری، مدیران و دستاندرکاران مسائل شهری درآمده است. رویکردهای مختلفی برای رسیدن به تعادل و پایداری شهری ارائه شده است، یکی از این رویکردها شهر اکولوژیک است. شهر اکولوژیک شهری است که ساختارهای کالبدی و اقتصادی آن با رعایت ملاحظات زیستمحیطی یا به عبارتی سازگار با شرایط محیط طبیعی شکلگرفته باشد. هدف این پژوهش بومیسازی الگوی شهر اکولوژیک در راستای دستیابی به توسعه پایدار در شهر درچه است. این پژوهش از لحاظ پارادایمی جزء پژوهشهای کیفی به شمار میرود، از لحاظ هدف کاربردی است و از لحاظ ماهیت توصیفی، تحلیلی و اکتشافی است. روش گردآوری اطلاعات بهصورت اسنادی و میدانی از طریق ابزار مصاحبه با متخصصان با روش دلفی بوده است. در این روش با 30 نفر از کارشناسان و خبرگان مسائل شهری مصاحبه انجام شد. نتایج پژوهش نشان میدهد، بعد زیستمحیطی و شاخصهای آن بالاترین فراوانی (5) و بالاترین میانگین (22/4) را در بین دیگر ابعاد و شاخصهای شهر اکولوژیک درچه به خود اختصاص داده است، پس از آن بعد اقتصادی و شاخصهای آن با فراوانی (4) و میانگین (11/4) در رتبه دوم قرار دارد؛ بنابراین در الگوی پیشنهادی بومی شهر اکولوژیک درچه شاخصهای این دو بعد باید در اولویت برنامهریزی مدیران شهری قرار گیرد. همچنین جهت بومیسازی الگوی شهر اکولوژیک پایدار از استانداردهای EC و IES استفاده شد؛ بنابراین شاخصهایی مانند استفاده از انرژی پاک، ساختمان سبز، حملونقل عمومی، پیاده و دوچرخه باید در دستور کار برنامهریزان و مدیریت شهری جهت دستیابی به شهر اکولوژیک قرار گیرد.