تعیین مناسبترین راهبرد برای بهبود وضعیت صید ساحلی پایدار در استان گیلان با استفاده از تکنیک AHP
نویسندگان
1 استادیار، دکتری ارزیابی ذخایر، وزارت جهاد کشاورزی، نمایندة ایران در سازمان خواربار جهانی
2 دکتری توسعة کشاورزی، دانشکدة اقتصاد و توسعة کشاورزی، دانشگاه تهران، ایران
3 استاد دانشکدة اقتصاد و توسعة کشاورزی، دانشگاه تهران، ایران
4 استاد دانشکدة اقتصاد و توسعة کشاورزی، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2015.53870چکیده
سواحل جنوبی دریای خزر محدودهای 990 کیلومتری را تشکیل میدهد که تراکم و پراکندگی فعالیتهای صیادی در امتداد ساحل بر اساس موقعیت طبیعی و قابلیت صید در هر محدوده شکل گرفته است. این سواحل از دیرباز جزو مناطق پرجمعیت به شمار میرفته و به دلیل وجود ذخایر و پتانسیل مناسب در دریای خزر، صید و صیادی از گذشتههای دور در کنار بخش کشاورزی یکی از فعالیتهای عمده در روستاهای ساحلی این دریاچه بوده است. در حال حاضر در صید ساحلی دریای خزر، الگوی بهرهبرداری تعاونی حاکم است که به تعاونیهای پره مشهورند. استان گیلان با بیشترین شاغل در بخش صید ساحلی و کمترین میزان میانگین صید پنجساله و بیشترین تعداد تعاونی زیر نقطة سر به سر اقتصادی، پرچالشترین استان از لحاظ عملکرد تعاونیهای پره است. در سالهای اخیر به دلیل برداشت بیرویه از ذخایر دریای خزر، بسیاری از تعاونیهای صیادی با مشکل مواجه شده و فعالیت آنها در اوضاع کنونی از نظر اقتصادی توجیهناپذیر شده است. بنابراین، تغییر رویکرد در مدیریت ماهیگیری در این دریا ضروری به نظر میرسد. این مقاله درصدد است مناسبترین راهبرد برای بهبود وضعیت صید ساحلی در استان گیلان را با استفاده از تکنیک AHP تعیین کند. در این مقاله از روشهای SWOT و TOWS بهمنزلة پایهای برای تکنیک AHPاستفاده شده است. نتایج نشان داد که حمایتهای قانونی، فنی و مالی برای حمایت از تعاونیهای پره به منظور بهرهبرداریهای چندمنظوره از محدودة ذیربط در امر تکثیر و پرورش انواع ماهی و توسعة گردشگری، آبزیپروری و پرورش در قفس مناسبترین راهبرد در بین راهبردهای کلی به منظور بهبود وضعیت صید ساحلی در استان گیلان است.