بررسی پایداری و اثرات متقابل خصوصیات فیزیکی - شیمیایی مارن حساس به فرسایش و پوشش گیاهان مرتعی در مناطق خشک و نیمهخشک (مطالعه موردی: شهرستان شاهرود)
نویسندگان
1 بخش تحقیقات آبخیزداری، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان سمنان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، سمنان، ایران.
2 پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
doi
10.22126/ges.2022.7322.2499چکیده
سازندهای مارنی در اغلب مناطق خشک و نیمهخشک به دلیل خصوصیات خاص فیزیکی و شیمیایی، پوشش گیاهی اندکی دارند و استقرار پوشش بر روی آنها با محدودیتهای متعددی روبهرو است. جهت درک صحیح وضعیت اکوسیستمهای مناطق خشک و نیمهخشک، شناخت رابطه پویای بین پوشش گیاهی و خاک لازم است. این تحقیق باهدف شناسایی گونههای گیاهی استقراریافته و بررسی اثرات متقابل خصوصیات فیزیکی - شیمیایی مارن حساس به فرسایش و پوشش گیاهان مرتعی در سازندهای مارنی سه منطقه (جاده طرود، بکران و ریآباد) شهرستان شاهرود انجام گرفت. بهطوریکه پس از تحدید اراضی مارنی بر روی نقشههای توپوگرافی و با استفاده از نقشههای زمینشناسی، نمونهبرداری از خاک برای تعیین خصوصیات و اندازهگیری تاج پوشش گیاهی انجام شد. میزان فرسایشپذیری متوسط در سازندهای مارنی سه منطقه جاده طرود، بکران و ریآباد با استفاده از مدل BLM صورت گرفت. نتایج بهدستآمده نشان میدهد بهطورکلی وضعیت فرسایش به روش BLM در منطقه بکران با بالاترین درصد پوشش گیاهی در طبقه کم و در منطقه جاده طرود و ریآباد در طبقه متوسط قرار میگیرد. نتایج همبستگی بین شاخصهای فیزیکوشیمیایی خاک و پوشش گیاهی نشان داد عامل تاج پوشش گیاهی با عوامل خاکی شامل درصد گچ (CaSo4) و درصد رس به ترتیب در سطح اطمینان ۹۹ درصد و ۹۵ درصد ارتباط داشته و از همدیگر متأثر میشوند در ضمن گچ و رس موجود در خاک مارنی شهرستان شاهرود از مهمترین عواملی است که در میزان استقرار پوشش گیاهی نقش بسزایی ایفا میکنند. نکته مهم آن است که در هر سه منطقه، گونه فراوان و غالب درمنه دشتی بوده و بدون تردید اینگونه مرتعی را میتوان سازگارترین گونه گیاهی در نواحی تحت پوشش سازندهای مارنی در نظر گرفت.