بررسی تنوع ژنتیکی ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) در آب های ایرانی دریای خزر با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره ای
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، بخش بیوتکنولوژی، پژوهشکدة اکولوژی دریای خزر، ساری، ایران
2 استاد مؤسسة تحقیقات شیلات ایران، تهران، ایران
3 کارشناس، بخش بیوتکنولوژی، پژوهشکدة اکولوژی دریای خزر، ساری، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2015.53878چکیده
تنوع ژنتیکی جمعیتهای ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) در حوزة جنوبی دریای خزر با نمونهبرداری 120 قطعه ماهی کپور معمولی از سواحل استان گلستان، مازندران و گیلان با استفاده از ده جفت پرایمر ریزماهواره بررسی شد. نتایج نشان داد که هشت جایگاه ریزماهوارهای از ده جایگاه مورد بررسی، چندشکل بودند. میانگین تعداد آللهای مشاهدهشده و مؤثر به ترتیب 08/7 و 29/4 بود و حداکثر ناخالصی مشاهدهشده و مورد انتظار به ترتیب 95/0 و 92/0 محاسبه شد. در بررسی تعادل هاردی- واینبرگ مناطق گلستان، گیلان و مازندران در تمامی جایگاههای مورد بررسی، به استثنای جایگاه Syp8، خارج از تعادل هاردی- واینبرگ بود (05/0P<). بر پایة محاسبات انجامشده حداکثر FST (028/0) بین نمونههای گلستان و مازندران بود که دارای کمترین میزان جریان ژنی (4/1) است و حداقل FST (004/0) بین نمونههای مازندران و گیلان با بیشترین میزان جریان ژنی (43/3) مشاهده شد. بیشترین فاصلة ژنتیکی بین نمونههای منطقة گلستان و مازندران 084/0 و کمترین آن 033/0 بین نمونههای منطقة مازندران و گیلان بوده است. با توجه به نتایج آزمون AMOVA و محاسبة FST، همچنین تفاوت ژنتیکی معنادار بین نمونهها (01/0P<)، میتوان بیان کرد که جمعیت واحدی از کپور معمولی در مناطق مورد بررسی وجود ندارد و حداقل سه گروه ژنتیکی متفاوت از این گونه یافت میشود.