نقش فعالیت نوغانداری بر بهبود معیشت پایدار خانوارهای روستایی شهرستان رامیان
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران
2 گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 گروه جغرافیای انسانی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22126/ges.2022.7388.2491چکیده
فعالیت نوغانداری و قابلیت توسعه این صنعت، ریشهدار بودن آن در فرهنگ و تمدن ایرانی و لزوم حفظ و تداوم آن باتکیهبر توسعه تکنیکهای نوین جهت پرورش کرم ابریشم جهت بهبود معیشت ساکنان نواحی روستایی از اهمیت زیادی برخوردار است. هدف این تحقیق بررسی نقش فعالیت نوغانداری بر بهبود معیشت پایدار خانوارهای روستایی شهرستان رامیان هست. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی - تحلیلی است. جامعه آماری این پژوهش را 103 خانوار شاغل در فعالیت نوغانداری شهرستان رامیان تشکیل میدهند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامهای محقق ساخته است که روایی آن توسط اساتید و خبرگان مورد تأیید قرار گرفت. همچنین ضریب آلفای کرونباخ جهت تعیین پایایی برای متغیرهای تحقیق در دامنهای 7/0 تا 83/0 به دست آمد. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها از مجموع نمرات میانگین، انحراف معیار، ضریب تغییرات، آزمونهای آماری فریدمن، کای اسکوئر و ضریب همبستگی اسپیرمن در محیط نرمافزاری SPSS و برای تولید نقشه از نرمافزار ArcGIS بهره گرفته شد. نتایج تحقیق نشان داد که بین فعالیت نوغانداری با بهبود سرمایههای معیشتی پایدار خانوارهای روستایی در سطح اطمینان 99 درصد رابطه معناداری وجود دارد و اشتغال در این نوع کسبوکار بر سرمایههای اقتصادی، اجتماعی، فیزیکی، انسانی و طبیعی تأثیر معناداری داشته که سهم سرمایه انسانی با میانگین رتبهای 17/3 بیشتر از سایر سرمایههاست. همچنین دامنه تغییرات مربوط به سرمایههای معیشتی بین 10/3 تا 17/3 با میانگین عددی 13/3 بهدستآمده است. برایناساس میتوان استنباط نمود که توسعه و گسترش فعالیت نوغانداری به تغییرات جزئی که در سرمایههای معیشتی اتفاق میافتد بستگی دارد. نوغانداری ترکیبی از کشاورزی، دامپروری و صنعت نساجی است که موفقیت صنعت نوغانداری تا حد زیادی به دردسترسبودن نیروی انسانی مجرب و ماهر بستگی داشته است. میتوان بیان نمود توسعه و گسترش فعالیت نوغانداری با ایجاد اشتغال روستایی بهخصوص برای زنان، توسعه فضاهای سبز روستایی و حمایت از محیطزیست روستا، باعث بهبود معیشت پایدار خانوارهای روستایی و ماندگاری جمعیت در نواحی روستایی میگردد.