اخلاق در فنآوری با پردازشی انسان شناسانه
نویسندگان
1 استادیار فلسفه اخلاق، دانشگاه اصفهان
2 دانشجوی دکتری هوافضا، دانشگاه هوافضا کایی، روسیه (نویسنده مسئول)
doi
10.22047/hsd.2018.182011چکیده
اخلاق در فناوری از اصیل ترین زیر مجموعه های اخلاق کاربردی محسوب می گردد. این پژوهش قصد دارد بحث پر دامنه اعزام انسان به مریخ را که نزد اندیشمندان حوزه های گوناگون اخلاقی، جامعه شناسی و روانشناسی دنیا – که متاسفانه در ایران اصلا به شکل آکادمیکی بدان توجه نشده است – مورد بحث های پر حرارتی قرار گرفته مورد بررسی قرار دهد. در واقع چند سالی است که بشر کنجکاو و البته حریص معاصر طرحی تحت عنوان "اعزام بی بازگشت انسان به مریخ" را کلید زده است. این ماموریت که توسط سازمان مارس وان در حال انجام است، قصد دارد تعدادی انسان را با هدف تشکیل یک کلونی انسانی به مریخ اعزام نماید. ضرورت این پژوهش صرف نظر از به نمایش گذاشتن چهره انسان پست مدرن در به سخره گرفتن اصلی ترین سرمایه الهی انسان یعنی نعمت حیات و همچنین عبور از همه مرزهای اخلاقی و انسانی بررسی و نقد این سوال است که آیا اصولا انسان میتواند با تمسک به " اصل رضایت " جان خویش را اینچنین از کف بدهد؟ این پژوهش که با ترجمه منابع معتبر روسی و نقد آن توسط منابع اسلامی تنظیم شده با هدف بررسی همه جانبه این طرح و بررسی چالشهای اصلی آن میپردازد. این پژوهش با روش اسنادی – تحلیلی و با استفاده از بررسی و تبیین منابع کتابخانه ای و همچنین استفاده از مجلات و سایتهای معتبر علمی تنظیم شده است. از نتایج این پژوهش بررسی و نقد چالشهای این طرح در زمینه تکنیکی، روان شناختی، حقوقی و اخلاقی و همچنین رهیافتی اخلاقی بر " اصل رضایت" که مهمترین استناد متولیان این پروژه است.
