تأثیر تسهیم دانش و فرهنگ سازمانی بر رضایت شغلی: رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری (SEM)
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه میبد، میبد، ایران (نویسنده مسئول)
2 کارشناس ارشد مدیریت اجرائی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد، ایران
doi
10.22047/hsd.2019.182162چکیده
هدف کلی پژوهش حاضر بررسی تأثیر تسهیم دانش و فرهنگ سازمانی بر رضایت شغلی کارکنان بود. بنابراین پس از مرور گسترده ادبیات پژوهش و همچنین در نظر گرفتن متغیرهای تسهیم دانش، فرهنگ سازمانی؛ و رضایت شغلی به عنوان متغیر وابسته و ابعاد آنها، مدل مفهومی پژوهش شکل گرفت. روش پژوهش، از نظر هدف، کاربردی و مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری بود و به شیوه پیمایشی اجرا گردید. ابزار اصلی اندازهگیری آزمودنیها پرسشنامههای تسهیم دانش، فرهنگ سازمانی و رضایت شغلی بودند. جامعة آماری پژوهش، کلیه کارکنان اداره کل آموزش فنیوحرفهای استان خوزستان و مراکز تابعه شامل 853 کارمند بودند که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده، 265 نفر به عنوان نمونه پژوهش بررسی شدند. روایی محتوایی پرسشنامه با نظرخواهی از خبرگان، روایی سازه بر اساس مقادیر بارهای عاملی و میزان پایایی پرسشنامهها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و با مقادیر به ترتیب 767/0، 813/0 و 879/0 برای پرسشنامههای فرهنگ سازمانی، تسهیم دانش و رضایت شغلی تأیید شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از روش مدلسازی معادلات ساختاری انجام شد و فرضیههای پژوهش با کاربرد نرمافزارهای Amos و SPSS مورد آزمون قرار گرفت. در نهایت، یافتههای پژوهش نشان داد که بین تسهیم دانش و فرهنگ سازمانی تأثیر متقابل معنیدار وجود دارد؛ فرهنگ سازمانی بر رضایت شغلی منابع انسانی و همچنین تسهیم دانش بر رضایت شغلی منابع انسانی تأثیر مثبت و معنیدار دارد.