فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مقاله در چارچوب دستور کاربردبنیاد به دگرگونی زبان به بررسی نوآوری­های دستوری طنزآمیزِ سال­های اخیر در مطبوعات طنز می‌پردازد. هدف پژوهش این است که با جمع آوری داده‌ها از مطبوعات طنز دریابد این نوآوری‌های براساس چه سازوکارهایی شکل گرفته، در چه ساخت­هایی به‎کار رفته­است و از میان آنها مواردی که در زبان بسامد بالایی دارند چه ویژگی­هایی دارند. این نوآوری­ها در سه بخش طبقه­بندی و تجزیه و تحلیل شده­اند: ساخت­های اشتقاقی، ساخت فعل جعلی و ساخت­های «ال»دار. با بررسی مشخص شد که بیشتر این نوآوری­های براساس فرایندهای قیاسی در زبان شکل گرفته‌است که حاصل کاربرد زبان است. علاوه‌بر این، به نظر می­رسد بیشتر نوآوری­های دستوری طنزآمیز را می­توان نشانۀ نیاز زبان فارسی به ساخت‌های جدید دانست، ساخت‌هایی که در زبان معیار قابل قبول نیستند اما در فضای طنز و شوخ‌طبعی می‌توان آنها را به‎کار برد