موقعیتسازهای ملیگرایانه هرمنوتیکی در سیاستگذاری فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 دکتری سیاستگذاری فرهنگی دانشگاه باقرالعلوم(ع)
2 کارشناسی ارشد تبلیغ و ارتباطات فرهنگی دانشگاه باقرالعلوم (ع)
doi
10.30497/rc.2019.2527چکیده
علیرغم اینکه در اسناد بالادستی نظام، ملیگرایی در کنار وحدت اسلامی ارج نهاده شده است، لیکن در عمل به دلیل اینکه این مفهوم در لایههای بعدی، جاری و ساری نشده، امواج بلاتکلیفیها، سیاستگذاران فرهنگی و عمومی را در این حوزه، آگاهانه یا ناآگاهانه رنج میدهد. سیاستگذار با هر اتخاذ موضع، یک موقعیت هرمنوتیکی را برای خود ایجاد میکند و ادراکِ پسینِ وی تحت تأثیرِ گزینش پیشین است. اینگونه موقعیتها موقعیتسازهای هرمنوتیکی هستند که بعضی از آن کلیدی است و با هر گزینش، سریالی از موقعیتهای هرمنوتیکی در حیطه ملیگرایی بوجود خواهد آمد. در این پژوهش با بهرهگیری از استراتژی «تحلیل مضمون»، «ISM» و «پارتو»، رویاروییها در حیطه ملیگرایی استخراج و طی 11 مرحله موقعیتسازهای کلیدی هرمنوتیکی مشتمل بر: «میراث فرهنگی یا فرهنگ معاصر» و «جهانشمولگرایی فرهنگی یا درونگرایی فرهنگی» تعیین و تبیین شده است. در خاتمه اصلیترین مسائل هرمنوتیکی در قلمرو ملیگرایی بررسی شده است.
