تأثیر افزودن ال-کارنیتین به جیرة غذایی در میزان مقاومت به استرسهای دما و شوری در ماهی صبیتی (Sparidentex hasta)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه شیلات، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه شیلات، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، ایران
3 دانشیار گروه شیلات، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، ایران
4 استادیار گروه شیلات، دانشکدة علوم و فنون دریایی و جوی، دانشگاه هرمزگان، ایران
5 دکتری تغذیة دام و آبزیان، مربی پژوهشی، سازمان تحقیقات کشاورزی، هرمزگان، ایران
6 دکتری تغذیة دام و آبزیان، مربی پژوهشی، سازمان تحقیقات کشاورزی، هرمزگان، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2014.53354چکیده
به منظور بررسی اثر افزودن ال-کارنیتین به جیرة غذایی در میزان مقاومت به استرسهای دما و شوری در ماهی صبیتی (Sparidentex hasta)، آزمایشی با 240 قطعه بچهماهی با میانگین وزن اولیة 03/0±01/3 گرم به مدت 10 هفته انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل چهار سطح صفر، 500، 1000 و 1800 (به ترتیب شاهد، 500LC، 1000LC و 1800LC) میلیگرم ال-کارنیتین در هر کیلوگرم جیره و با سه تکرار در قالب طرحی کاملاً تصادفی بودند. غذادهی در کل دوره به صورت دستی، و بر اساس سیری، روزانه در سه نوبت انجام شد. در پایان دورة آزمایشی، در آزمایش استرس دمایی، ماهیان به مدت 30 دقیقه در معرض دو دمای 15 و 37 درجة سانتیگراد و در آزمایش استرس شوری، ماهیان به مدت یک ساعت در معرض دو شوری 12 و 70 قسمت در هزار قرار گرفتند. در تیمارهای 1000LC و 1800LC مقاومت در برابر استرس دمای بالا، دمای پایین و شوری بالا در مقایسه با گروه شاهد دارای افزایش بود (05/0>P). علاوه بر این، در مقاومت در برابر استرس شوری پایین بین تیمارهای مختلف اختلاف معنیداری مشاهده نشد (05/0<P). نتایج این تحقیق نشان داد که افزودن ال-کارنیتین به جیرة غذایی میتواند در میزان مقاومت به استرسهای دما و شوری در ماهی صبیتی تأثیرگذاری مطلوبی داشته باشد. از بین سطوح مختلف بهکار بردهشده، بهترین دوز مؤثر در مقاومت در برابر استرس دما و شوری در ماهی صبیتی سطح 1000 میلیگرم ال-کارنیتین بر کیلوگرم جیرة غذایی بود.