نفی در زبان فارسی
نویسندگان
1 دانشیار زبانشناسی همگانی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22124/plid.2021.14873.1426چکیده
زبانها در بازنمایی مفهوم نفی از امکانات مختلفی استفاده میکنند. پاین با نگاهی ردهشناختی، به مفهوم نفی پرداخته و آن را به دو گروه «نفی جملهای» و «نفی غیرجملهای» تقسیم کردهاست. در نفی جملهای که سیطرۀ عملکرد آن بر کل بند است، امکانات مختلفی چون وندافزایی، استفاده از ادات نفی، فعل اصلی و کمکی منفیساز، اسم منفیساز، قیدهای منفیساز و کمّینماهای منفیساز مطرح میشود. نفی غیرجملهای دو زیربخش دارد که شامل نفی اشتقاقی و نفی در بند پیرو است. در این پژوهش، تلاش میکنیم با رویکردی دادهبنیاد و براساس نمونههای موجود در «پیکرۀ گزارههای معنایی زبان فارسی» و در صفحات وب، امکانات نفی را در زبان فارسی معرفی کنیم. بررسی دادهها نشان داد که الگوی غالب منفیسازی در زبان فارسی وندافزایی است اما دیگر امکانات نفی جملهایِ معرفیشدۀ پاین را هم میتوان در زبان فارسی مشاهده کرد. ادات «نه»، فعلهای اصلی مانند «خودداری کردن»، فعل کمکی «نکرد»، قیدی مانند «ابدا» و کمّینمای «هیچ»، نمونهای از امکانات منفیسازی در زبان فارسی هستند. همچنین بررسی دادهها علاوهبر صحه گذاشتن بر وجود امکانات نفی تحلیلی در زبان فارسی، نشان داد که لزوما با حضور کمّینما و قیدهای معرف مفهوم نفی، فعل جمله منفی نمیشود.