بررسی افراشتگی واکه در گویش سبزواری در چارچوب واج‌شناسی زایشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان‌شناسی همگانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 دانشیار زبان شناسی همگانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

doi
10.22124/plid.2021.16485.1458
چکیده

در این پژوهش انواع فرایند افراشتگی واکه در گویش سبزواری با توجه به بافت‌های مختلف آن در چارچوب واج‌شناسی زایشی تحلیل می‌‍‌شوند. مسألۀ اصلی نگارنده در این مقاله مطالعۀ انواع بافت‌های واجی‌ای است که فرایند افراشتگی واکه را در این گویش ایجاد می‌کند. داده‌های این پژوهش به دو روش گردآوری شده‌اند: منابع مکتوب دربارۀ گویش سبزواری و ضبط گفتار چند گویشور سبزواری. در بررسی داده‌ها صورت‌های واجی و آوایی در گویش سبزواری با هم مقایسه و سپس تحلیل شده‌اند. در این پژوهش، داده‌های فارسی معیار به­عنوان شاهد استفاده شده‌اند. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که دو بافت واجی عمده وجود دارد که در آنها فرایند افراشتگی واکه رخ می‌دهد: در اثر هم‌نشینی واکه‌های افتاده یا میانی با همخوان‌های افراشتۀ لثوی-کامی، کامی و نرمکامی و نیز در اثر هم‌نشینی واکه‌های افتاده یا میانی با همخوان‌های خیشومی. در مجموع نُه نمونه فرایند افراشتگی واکه در گویش سبزواری روی می‌دهد.