حدود مداخله دولت در فرهنگ در منابع دینی؛ مورد مطالعه: موسوعه امام علی (ع)
نویسندگان
1 دانشیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه امام صادق (ع)
2 دانشجوی کارشناسی ارشد معارف اصلامی و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق علیه السلام
3 دانشجوی کارشناسی ارشد معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه امام صادق (ع)
doi
10.30497/rc.2019.2537چکیده
خط سیر انقلاب اسلامی رسیدن به تمدن نوین اسلامی است. مراحل این صیرورت عبارت است از: انقلاب اسلامی، نظام اسلامی، دولت اسلامی، جامعه اسلامی و در نهایت تمدن نوین اسلامی. اکنون در سومین حلقه از زنجیره تمدن نوین اسلامی، بار تحقق دولت اسلامی بر دوش مسئولان و خصوصاً اندیشمندان حوزه علوم انسانی است. یکی از عرصههایی که دولت خواه ناخواه بر آن تأثیرگذار است، فضای فرهنگی حاکم بر جامعه است. حال این سؤال مطرح میشود که اساساً مبتنی بر منابع اصیل دینی، حد و مرز مداخله دولت تا کجاست؟ مسئله این پژوهش، حدود مداخله دولت در عرصه فرهنگ میباشد. این مقاله سعی دارد با روش استنباط صحیح در مراجعه به متون اصیل دینی، به جستوجوی ابعاد دخالت دولت در عرصه فرهنگ بپردازد. روش این پژوهش کتابخانهای و رویکرد آن توصیفی و تحلیلی است. بر اساس یافتههای این پژوهش آموزش و تربیت، ارشاد و هدایت مردم، ایجاد بستر و مقدمات لازم برای انجام فرائض و مقابله و مبارزه با بدعتهای جدید سطوح مداخله دولت در عرصه فرهنگ را تعیین میکند. روش مداخله دولت در فرهنگ در یک طیف حکیمانه و با موعظه آغاز و به مقابله مسلحانه ختم میشود، که هرکدام از روشها در یک حوزه باید بکار بسته شود و نکته ظریف در اینجاست که استفاده یک روش در حوزه دیگر ممکن است باعث ایجاد خسارت جبرانناپذیر میشود.