آثار سطوح مختلف مخمر نانوایی (Saccaromyces cerevisiae) به‌منزلۀ جیرۀ غذایی در عملکرد رشد و قابلیت بهره‌وری از غذا در آلوین ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss)ی بر عملکرد رشد و قابلیّت بهره وری از غذا درآلوین ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss)

نویسندگان

1 دانشیار گروه شیلات، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران.

2 کارشناس ارشد تکثیر و پرورش آبزیان، گروه شیلات، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران.

3 دانشجوی کارشناسی ارشد تکثیر و پرورش آبزیان، گروه شیلات، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران

4 کارشناس ارشد بوم‌شناسی آبزیان، گروه شیلات، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.

doi
10.22059/jfisheries.2014.52410
چکیده

هدف از مطالعۀ حاضر بررسی تأثیر سطوح مختلف عصارۀ مخمر ساکرومایسس سرویزیا (Saccaromyces cerevisiae) در رشد، تغذیه و بقای آلوین‌های قزل‌آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss) بود. این آزمایش به صورت طرح کاملاً تصادفی در قالب 4 تیمار و هر یک در 3 تکرار طراحی شد. عصارۀ مخمر ساکرومایسس سرویزیا در 4 سطح 0، 3 (S3)، 6 (S6) و 9 درصد (S9) وزن غذا به جیرۀ غذایی پایه اضافه شد. آلوین ماهیان قزل‌آلا طی روز در 4 وعده بر اساس 5 تا 6 درصد وزن بدن به صورت دستی در 30 روز تغذیه شدند. آلوین ماهیان قزل‌آلا با وزن اولیۀ 176 میلی‌گرم به صورت تصادفی در 12 تانک فایبرگلاس 10 لیتری با تراکم 4 قطعه ماهی/ لیتر توزیع شد. نتایج نشان داد که مخمر ساکرومایسس سرویزیا نتوانست پارامترهای رشد و تغذیه را در آلوین ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان ارتقا دهد (05/0P>). وزن نهایی بدن و نرخ رشد ویژه (SGR) در تیمارهای آزمایشی اختلاف معنی‌داری با تیمار شاهد نداشت (05/0P>). مخمر نانوایی نتوانست تأثیر مثبتی در ضریب رشد حرارتی (TGC) و ضریب تبدیل غذایی (FCR) داشته باشد (05/0P>). همچنین، نتایج آنالیز لاشه نشان داد که تیمارهای آزمایشی با تیمار شاهد اختلاف معنی‌داری ندارند (05/0P>). این مطالعه نشان داد که عصارۀ مخمر ساکرومایسس سرویزیا کارایی بالایی بر ارتقای پارامترهای رشد و تغذیۀ آلوین‌های ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان ندارد.