یافتة علمی کوتاه زیفن نوین تکثیر مصنوعی ماهی بنی (Barbus sharpeyi) در ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم درمانگاهی دانشکدۀ دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه شیلات، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، ایران
3 کارشناس ارشدگروه شیلات، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، ایران
4 دکتری حرفهای گروه علوم درمانگاهی دانشکدۀ دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
5 دانشیار گروه علوم درمانگاهی دانشکدۀ دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
6 دانشجوی دکتری تخصصی بهداشت آبزیان، گروه علوم درمانگاهی دانشکدۀ دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
doi
10.22059/jfisheries.2014.52415چکیده
ماهی بنی (Barbus sharpeyi) از خانوادۀ کپور ماهیان و ماهیان بومی استان خوزستان است. تکثیر مصنوعی این ماهی با استفاده از عصارۀ غدۀ هیپوفیز ماهی کپور انجام میشود. با توجه به مشکلات تکثیر مصنوعی این ماهی در ایران، هدف از این مطالعه دستیابی به زیفن (بیوتکنیک) نوین تکثیر ماهی بنی در ایران است. در این تحقیق تأثیر هورمون LHRH-α2 همراه عصارۀ هیپوفیز ماهی کپور معمولی (CPE) به روش 3تزریقه در ماهیان مولد بنی بررسی شد. نتایج نشان داد که درصد لقاح در تیمار چهارم (6 میکروگرم/کیلوگرم هورمون LHRH-α2 در تزریق مرحلۀ اول، 5/0 میلیگرم/کیلوگرم غدۀ هیپوفیز در مرحلۀ دوم و 3 میلیگرم غدۀ هیپوفیز در مرحلۀ نهایی) با 55±89/84 دارای بیشترین مقدار بود. بیشترین اثر نرخ تخمریزی در تیمار سوم و چهارم به ترتیب 75 و 70 درصد حاصل شده که دارای بالاترین مقدار در نرخ جوابدهی مولدین مادۀ بنی بوده است. در گروه 2 با درصد لقاح پایینتر بیشترین میزان همآوری کاری (2389±41212) مشاهده شد. شاخص تولیدمثلی درصد هچ نیز در تمامی گروههای آزمایشی بالا به دست آمد. نتایج حاکی از آن بود که روش تزریق سهمرحلهای از لحاظ عملکردی میتواند برای تکثیر مصنوعی ماهی بنی مناسب باشد.
